Demonstration Sean Gallup/Getty Images

Profijt van klimaateenheid

BONN – Toen Donald Trump een jaar geleden tot president van de VS verkozen werd zeiden sommigen dat het einde van het klimaatakkoord van Parijs nabij was. Toch heeft de laatste ronde van mondiale klimaatgesprekken in Bonn bewezen dat politieke leiders van over de hele wereld geëngageerder aan de overeenkomst zijn dan ooit. Dit is goed nieuws, maar feit blijft dat de toezeggingen van alle landen bij elkaar opgeteld nog niet genoeg zijn om het tij te doen keren – en ons venster om effectief actie tegen klimaatverandering te ondernemen sluit zich snel.

The Year Ahead 2018

The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

Order now

De beslissing van Trump om de VS –  de grootste uitstoter van koolstofdioxide in de wereldgeschiedenis – uit het akkoord van Parijs terug te trekken was een grote klap voor het verdrag. Veel van de nauwste bondgenoten van Amerika – inclusief ons beider landen, de Marshalleilanden en Australië – waren diep teleurgesteld door deze zowel voor Amerika als de rest van de wereld kortzichtige zet.

Maar het is lastig geen moed te putten uit de nieuwe golf van mondiale vastberadenheid die de beslissing van Trump heeft losgemaakt, zowel internationaal als binnen de VS zelf. Bijna elke grote Amerikaanse staat, stad, of firma heeft inmiddels toegezegd om meer te gaan doen om te garanderen dat hun land aan zijn engagementen kan voldoen, ondanks de oppositie van de regering Trump.

Het feit dat klimaatactie nu de grootste economische kansen ter wereld biedt heeft hierbij zeker geholpen. Volgens de eigen analyse van de regering Trump werken er nu meer dan twee keer zoveel Amerikanen in de zonne-energiesector als in kolen, olie, en gas gecombineerd. En eerder dit jaar gaf de OESO aan dat we de mondiale groei tegen 2050 jaarlijks 5% zouden kunnen opkrikken simpelweg door klimaat- en groeiagenda’s aan elkaar te verbinden.

Er is geen tijd te verliezen; de klimaatverandering is al gaande. De recorddroogte van dit jaar op de Marshalleilanden, apocalyptische stormen in het Caraïbisch gebeid, en verwoestende overstromingen in Bangladesh en de VS zijn hier het bewijs van.

Het VN-Milieuprogramma herinnerde er onlangs aan dat we zelfs als elk land zijn huidige uitstootreductie-doelstellingen voor 2030 haalt we niet in meer staat zijn om de opwarming te beperken tot 1,5 graad Celsius boven pre-industriële niveaus – de grens die is vastgelegd in het akkoord van Parijs waarboven de impact van klimaatverandering veel groter wordt. Zelfs onze kansen om onder de meer conservatieve – en gevaarlijke – grens van 2 graden Celsius te blijven zijn mager.

Deze realiteit negeren is gokken met de toekomstige existentie van veel eilandstaten, om nog maar te zwijgen over het welbevinden van de wereldeconomie. Zonder een sterke vergroting van de wereldwijde ambitie voor uitstootvermindering tegen 2020 zullen we niet in staat zijn om de meest kwetsbare landen ter wereld te redden. En als een losgeslagen klimaatverandering doorzet zal geen enkel land immuun voor de effecten blijken.

Helaas zal de situatie voordat deze verbetert eerst veel slechter worden. Daarom moeten we onze inspanningen intensiveren om onze veerkracht tegen klimaateffecten die we niet kunnen voorkomen te vergroten, en de hiermee geassocieerde veiligheidsconsequenties het hoofd bieden.

Ondertussen moeten we urgent de ambitie van ons klimaatengagement vergroten. Gelukkig bieden verschillende aanstaande bijeenkomsten een kans om precies dat te doen. We moeten deze met beide handen aanpakken.

Volgende maand zal de Franse president Emmanuel Macron een conferentie voorzitten om de tweede verjaardag van het akkoord van Parijs te markeren. En volgend jaar september zal gouverneur van Californië Jerry Brown zijn eigen top houden om meer actie door steden, bedrijven, en andere niet-statelijke actoren te katalyseren. De grootste kans doet zich echter voor in 2019 wanneer secretaris-generaal van de VN António Guterres wereldleiders in New York bijeen zal brengen voor de grootste klimaatconferentie sinds de gesprekken in Parijs.

We moeten een overkoepelende ambitie om deze samenkomsten heen creëren die in de woorden van onze vriend Tony de Brum, de verscheiden minister van Buitenlandse Zaken van de Marshalleilanden en onvermoeibaar strijder voor het klimaat bij de conferentie in Parijs, een traject naar overleving voor de meest kwetsbaren biedt.

Een aantal belangrijke spelers doet al meer dan toegezegd. Een heel aantal anderen inclusief de Marshalleilanden ligt op koers om voor 2020 nieuwe doelstellingen te zetten om de huidige die slechts tot 2025 reiken uit te breiden. Nog weer anderen – waaronder Frankrijk, India, en Nieuw Zeeland – hebben informeel laten weten dat ze graag meer willen doen.

De waarheid is dat bijna alle landen de capaciteit hebben om meer te doen, vooral als ze gesteund worden en kansen worden geïdentificeerd. Het is nu imperatief om de juiste politieke omstandigheden te scheppen om actie te motiveren en faciliteren. Nu steeds meer landen aangeven dat ze in staat zijn om het ambitieniveau van hun engagement te verhogen zullen er meer volgen.

Tegelijkertijd moeten we garanderen dat elke sector, zowel als elk land, een eerlijke bijdrage levert. Dit geldt bijvoorbeeld voor de internationale scheepvaart, die wanneer deze een land zou zijn ’s wereld op vijf na grootste vervuiler is.

De ‘Talanoa Dialoog’ van volgend jaar – die gehouden zal worden op Fiji dat vorige week de eerste eilandstaat die voorzitter van klimaatgesprekken van de VN is werd – zal landen helpen te identificeren hoe ze precies kunnen voldoen aan de doelen gezet in het akkoord van Parijs. Deze dialoog, die landen in goed vertrouwen aan zouden moeten gaan, moet een springplank voor verdere actie worden. Tot dat doel zal het recente rapport van het VN-Klimaatpanel dat manieren presenteert om de temperatuur beneden de grens van 1,5 graad te houden cruciaal zijn. De wetenschap blijft de sleutel.

De gesprekken van Parijs hebben bewezen dat politiek succes mogelijk is wanneer leiders het juiste platform geboden wordt, het maatschappelijk middenveld zich achter ze schaart, en de wereld eensgezind actie onderneemt. Om het verdere traject richting een duurzame toekomst te volbrengen moeten we deze les nog eens toepassen. De slagzin van de conferentie van Bonn was ‘verder, sneller, en samen.’ Onze collectieve uitdaging is nu om deze mooie woorden naar de realiteit te vertalen.

Vertaling Melle Trap

http://prosyn.org/uGTGNEi/nl;

Handpicked to read next

  1. Patrick Kovarik/Getty Images

    The Summit of Climate Hopes

    Presidents, prime ministers, and policymakers gather in Paris today for the One Planet Summit. But with no senior US representative attending, is the 2015 Paris climate agreement still viable?

  2. Trump greets his supporters The Washington Post/Getty Images

    Populist Plutocracy and the Future of America

    • In the first year of his presidency, Donald Trump has consistently sold out the blue-collar, socially conservative whites who brought him to power, while pursuing policies to enrich his fellow plutocrats. 

    • Sooner or later, Trump's core supporters will wake up to this fact, so it is worth asking how far he might go to keep them on his side.
  3. Agents are bidding on at the auction of Leonardo da Vinci's 'Salvator Mundi' Eduardo Munoz Alvarez/Getty Images

    The Man Who Didn’t Save the World

    A Saudi prince has been revealed to be the buyer of Leonardo da Vinci's "Salvator Mundi," for which he spent $450.3 million. Had he given the money to the poor, as the subject of the painting instructed another rich man, he could have restored eyesight to nine million people, or enabled 13 million families to grow 50% more food.

  4.  An inside view of the 'AknRobotics' Anadolu Agency/Getty Images

    Two Myths About Automation

    While many people believe that technological progress and job destruction are accelerating dramatically, there is no evidence of either trend. In reality, total factor productivity, the best summary measure of the pace of technical change, has been stagnating since 2005 in the US and across the advanced-country world.

  5. A student shows a combo pictures of three dictators, Austrian born Hitler, Castro and Stalin with Viktor Orban Attila Kisbenedek/Getty Images

    The Hungarian Government’s Failed Campaign of Lies

    The Hungarian government has released the results of its "national consultation" on what it calls the "Soros Plan" to flood the country with Muslim migrants and refugees. But no such plan exists, only a taxpayer-funded propaganda campaign to help a corrupt administration deflect attention from its failure to fulfill Hungarians’ aspirations.

  6. Project Syndicate

    DEBATE: Should the Eurozone Impose Fiscal Union?

    French President Emmanuel Macron wants European leaders to appoint a eurozone finance minister as a way to ensure the single currency's long-term viability. But would it work, and, more fundamentally, is it necessary?

  7. The Year Ahead 2018

    The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

    Order now