Mexico obesity Pedro Pardo/Getty Images

De VS exporteren obesitas

CAMBRIDGE – Nu de regering van de Amerikaanse president Trump met puntige ellebogen de handelsbesprekingen is ingegaan en systematisch alle regels intrekt die door president Barack Obama zijn ingevoerd, is één van de voor de hand liggende slachtoffers de bestrijding van de mondiale obesitas-epidemie. Als er niets wordt gedaan, kunnen de snel stijgende obesitas-percentages de dramatische winst op het gebied van de gezondheid en de levensverwachting ongedaan maken die een groot deel van de wereld de afgelopen decennia ten deel is gevallen. En door hun voedingscultuur op te dringen aan landen als Mexico en Canada maken de Verenigde Staten het probleem alleen maar erger.

The Year Ahead 2018

The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

Order now

Een van de paradoxen van het moderne mondiale kapitalisme is dat terwijl ruim 800 miljoen mensen in de wereld niet genoeg te eten hebben, naar schatting 700 miljoen mensen (waaronder 100 miljoen kinderen) kampen met obesitas. Uiteraard zijn deze twee gegevens niet per se rechtstreeks met elkaar verbonden. Een aanzienlijk deel van de honger in de wereld doet zich voor in landen die te maken hebben met binnenlandse strijd of een disfunctionele overheid.

De obesitas-epidemie heeft echter een veel bredere voetafdruk, die zowel de geavanceerde economieën als de meeste opkomende markten raakt. Hoewel er ook binnen landen wel enig verband bestaat tussen obesitas en armoede, is het opmerkelijk dat de obesitas-percentages in rijke landen als de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Canada tot de hoogste ter wereld behoren.

Onlangs werd door de US Centers for Disease Control (CDC) geschat dat maar liefst 40% van alle Amerikanen te dik was (gedefinieerd als een body mass index van 30 of hoger), en 20,6% van de Amerikaanse adolescenten (12-19 jaar oud). Volgens de CDC is het gemiddelde gewicht van een Amerikaanse vrouw vandaag de dag groter dan het gemiddelde gewicht van een Amerikaanse man in 1960 (75 kilo).

In 1960 bedroeg het gemiddelde gewicht van een Amerikaanse vrouw 63,5 kilo, terwijl het gemiddelde gewicht van een Amerikaanse man vandaag de dag 88,5 kilo bedraagt. (In dezelfde periode nam de gemiddelde lengte van de Amerikanen met slechts 2,5 centimeter toe.) Deze zelfde dynamiek zien we in de hele wereld terug, waarbij de obesitas-percentages in Europa, Latijns-Amerika en zelfs in China de pan uit rijzen.

Hoewel het moeilijk is de gevolgen voor de gezondheid op de langere termijn in te schatten, is er overvloedig bewijsmateriaal dat obesitas aanzienlijk bijdraagt aan de hogere percentages diabetes (type II), hartaanvallen en bepaalde soorten kanker. De gezondheidskosten zijn verbijsterend, en worden geschat op bijna $200 mrd per jaar, alleen al in de VS. En nu de stijgende obesitas-percentages onder kinderen wereldwijd duiden op aanzienlijk grotere gezondheidsproblemen onder toekomstige volwassenen, zullen de kosten waarschijnlijk ook aanzienlijk toenemen.

De oorzaken van obesitas zijn uiteenlopend en complex. Toch duidt een groeiende hoeveelheid bewijsmateriaal erop dat een cultuur die de nadruk legt op verwerkte voedingsmiddelen en een sedentaire levensstijl de kern van het probleem vormt. In de opkomende landen is de snelle verstedelijking nóg een belangrijke factor, evenals het verlangen een westerse levensstijl na te bootsen.

Veel overheden hebben initiatieven gelanceerd om de voorlichting over voeding te verbeteren. Helaas verbleken dergelijke inspanningen doorgaans in vergelijking met de reclame van het bedrijfsleven, om maar te zwijgen van de pogingen van Amerikaanse handelslobbyïsten om verwerkte voedingsmiddelen en fast food aan de rest van de wereld op te dringen.

Het is lastig voorbij te gaan aan het feit dat het obesitas-percentage onder Mexicaanse volwassenen sinds de aanvaarding van de North American Free Trade Agreement (NAFTA) in 1993 enorm is gestegen. Hoewel daar veel oorzaken voor zijn aan te wijzen, zijn de daaropvolgende directe buitenlandse investeringen in verwerkte voedingsmiddelen en een grote toename van de reclame belangrijke factoren.

De Mexicaanse consumptie van suikerhoudende drankjes is tussen 1993 en 2014 bijna verdrievoudigd, en een nieuwe belasting op suikerhoudende drankjes heeft de vraag sindsdien slechts mondjesmaat weten te temperen. De andere NAFTA-partner, Canada, heeft eveneens een stijging van het obesitas-percentage ervaren, deels omdat de Amerikaanse importen tot een scherpe daling van de prijs van fructose hebben geleid.

Het is jammer dat de toezichthouders van overheidswege zo traag zijn geweest bij hun pogingen deze ontwikkelingen te keren door bijvoorbeeld te helpen bij het voorlichten van het publiek over de wetenschap van de voeding. Te lang is de meeste overheidsvoorlichting over obesitas gericht geweest op het mechanisch reguleren van de consumptie van het aantal calorieën, zonder er rekening mee te houden dat verschillende voedingsmiddelen dramatisch uiteenlopende gevolgen hebben voor de eetlust (zoals David Ludwig, een hoogleraar van de Harvard Medical School, benadrukt in zijn uitmuntende nieuwe boek Always Hungry).

Sceptici kunnen erop wijzen dat de voedingsrichtlijnen voortdurend lijken te veranderen, waarbij het zondige voedsel van vorig jaar het superfood van dit jaar is geworden, en omgekeerd. Hoewel hier wel enige waarheid in schuilt, is het een feit dat het voedingsonderzoek de afgelopen decennia aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt.

Naast voorlichting heeft de overheid ook andere middelen tot haar beschikking om de voedingsgewoonten van mensen te beïnvloeden. Er kunnen en moeten grotere beperkingen worden opgelegd aan de reclame voor kinderen, zoals Groot-Brittannië, Frankrijk en diverse andere landen hebben gedaan; obesitas op jonge leeftijd kan leiden tot levenslange problemen. Afgezien daarvan hebben Ludwig, Dariush Mozaffarian van Tufts University en ik voorgesteld een belasting in te voeren op verwerkte voedingsmiddelen, op dezelfde manier als bij tabak. De opbrengst van die belasting kan worden gebruikt om gezondere alternatieven te subsidiëren.

Het is misschien te veel gevraagd om te verwachten dat de huidige Amerikaanse regering een strategie tegen obesitas zal willen overwegen, nu zij het druk heeft met de ontmanteling van het beleid uit het tijdperk-Obama. Maar dat is des te meer reden voor landen die nieuwe handelsverdragen met de VS aangaan (bijvoorbeeld Groot-Brittannië na de Brexit, of Canada post-NAFTA) om te letten op bepalingen die hun handen binden in de strijd tegen obesitas.

Vertaling: Menno Grootveld

http://prosyn.org/lRCyanw/nl;

Handpicked to read next

  1. An employee works at a chemical fiber weaving company VCG/Getty Images

    China in the Lead?

    For four decades, China has achieved unprecedented economic growth under a centralized, authoritarian political system, far outpacing growth in the Western liberal democracies. So, is Chinese President Xi Jinping right to double down on authoritarianism, and is the “China model” truly a viable rival to Western-style democratic capitalism?

  2. The assembly line at Ford Bill Pugliano/Getty Images

    Whither the Multilateral Trading System?

    The global economy today is dominated by three major players – China, the EU, and the US – with roughly equal trading volumes and limited incentive to fight for the rules-based global trading system. With cooperation unlikely, the world should prepare itself for the erosion of the World Trade Organization.

  3. Donald Trump Saul Loeb/Getty Images

    The Globalization of Our Discontent

    Globalization, which was supposed to benefit developed and developing countries alike, is now reviled almost everywhere, as the political backlash in Europe and the US has shown. The challenge is to minimize the risk that the backlash will intensify, and that starts by understanding – and avoiding – past mistakes.

  4. A general view of the Corn Market in the City of Manchester Christopher Furlong/Getty Images

    A Better British Story

    Despite all of the doom and gloom over the United Kingdom's impending withdrawal from the European Union, key manufacturing indicators are at their highest levels in four years, and the mood for investment may be improving. While parts of the UK are certainly weakening economically, others may finally be overcoming longstanding challenges.

  5. UK supermarket Waring Abbott/Getty Images

    The UK’s Multilateral Trade Future

    With Brexit looming, the UK has no choice but to redesign its future trading relationships. As a major producer of sophisticated components, its long-term trade strategy should focus on gaining deep and unfettered access to integrated cross-border supply chains – and that means adopting a multilateral approach.

  6. The Year Ahead 2018

    The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

    Order now