4

Het Midden-Oosten schreeuwt om water

FEZ – Het World Water Development Report van de Verenigde Naties bevestigt wat velen al wisten: honderdduizenden mensen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika (MONA) – vooral in Algerije, Jordanië, Libië, Marokko, Palestina, Sudan, Syrië, en Jemen – hebben in 2016 de grootste waterschaarste in tientallen jaren te verduren gekregen. Dit is wel het laatste wat de regio kan gebruiken in zijn pogingen tot economische groei en diversificatie.

Er zijn verschillende factoren die aan de huidige situatie hebben bijgedragen, waaronder klimaatverandering, woestijnvorming, watervervuiling, en verkeerd gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Ontoereikend(e) informatie, onderwijs, en communicatie maken veel van deze uitdagingen nog groter, omdat ze een gebrek aan kennis over milieuvriendelijke oplossingen in stand houden - om van engagement nog maar niet te spreken. Tel hier inadequate maatregelen tegen rampgevaar en falend management door overheden bij op – waarvan vele gepreoccupeerd zijn met andere conflicten en crises – en de situatie wordt zeer penibel.

Algerije bijvoorbeeld heeft te maken met de ernstigste droogte in vijftig jaar. Omdat een groot deel van de landbouw zwaar van regenval afhankelijk is als gevolg van een onderontwikkelde infrastructuur valt de graanoogst dit jaar 40% kleiner uit. Ondanks zijn grote rijkdom aan olie en gas heeft Algerije verzuimd om voldoende betaalbare watervoorzieningen voor zijn bevolking te garanderen, om voldoende kansen op werkgelegenheid nog maar buiten beschouwing te laten. Als resultaat hiervan wordt het land nu door volksprotesten opgeschud.

Libië heeft zelfs met een nog grotere instabiliteit te maken, en is lamgeslagen door jaren van interne conflicten. De hier uit voortkomende stroomuitval en gebrek aan brandstof heeft ‘s lands waterdistributie ondergraven. Afgelopen zomer moest de VN zo’n 5 miljoen liter water uit buurlanden halen om in de behoeften van het land te voorzien.