1

Een eerlijk gevecht tegen anti-microbiële resistentie

BRIGHTON – De bestaande anti-microbiële geneesmiddelen worden ineffectief. Als de huidige ontwikkelingen doorzetten, kunnen we de omstandigheden herbeleven uit de tijd van vóór de ontdekking van antibiotica, toen besmettelijke ziekten dood en verderf zaaiden.

Het zal moeilijk zijn het hoofd te bieden aan de uitdaging van microben die resistent zijn voor geneesmiddelen. Er zullen niet alleen grote investeringen nodig zijn in het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe anti-microbiële geneesmiddelen, maar er moet ook een systeem komen om nieuwe therapieën te controleren en te beperken, zodat hun werkzaamheid behouden kan blijven. Net als het antwoord op de klimaatverandering zal een effectieve strategie internationale coördinatie vergen. Met name de behoeften van farmaceutische bedrijven moeten worden verzoend met die van overheden en de mondiale armen.

 1972 Hoover Dam

Trump and the End of the West?

As the US president-elect fills his administration, the direction of American policy is coming into focus. Project Syndicate contributors interpret what’s on the horizon.

Het betrekken van de armen bij dit proces zal cruciaal zijn voor alle inspanningen die in dit verband worden geleverd. De lage- en middeninkomenslanden zijn een belangrijke bron van herkomst van organismen die resistent zijn tegen geneesmiddelen. Overvolle woningen, slechte sanitaire voorzieningen en aangetaste immuunsystemen, of die nu het gevolg zijn van ondervoeding of chronische infecties als HIV, zijn potentiële besmettingshaarden. Antibiotica worden vaak verkeerd gebruikt of zijn van lage kwaliteit, en bieden bacteriën de mogelijkheid om resistent te worden. Grote hoeveelheden antibiotica worden ook in de veehouderij gebruikt. Bovendien betekent een sterk verbeterde transportinfrastructuur – tussen landelijke en stedelijke gebieden en tussen landen onderling – dat resistente genen snel deel gaan uitmaken van de mondiale 'pool'.

In veel kwetsbare landen kan het gezondheidszorgsysteem van de overheid niet aan de vraag voldoen en probeert een keur aan providers deze kloof te overbruggen, uiteenlopend van medische specialisten tot informele providers die grotendeels buiten het toezichthoudende kader werken. Deze 'lapjesdeken'-systemen bieden ook voordelen. Uit een recent onderzoek in Bangladesh bleek bijvoorbeeld dat antibiotica, verstrekt door zogenoemde 'dorpsdokters' die vaak vanuit marktstalletjes hun werk doen, hebben bijgedragen aan de afname van de sterftecijfers als gevolg van post-natale bloedvergiftiging en longontsteking bij kinderen. Maar er zijn ook aanzienlijke bewijzen dat de geneesmiddelen die worden aangeboden van uiteenlopende kwaliteit zijn en dikwijls onnodig worden geslikt. Maar al te vaak kopen patiënten geen volledige behandelingskuur.

E_én antwoord zou kunnen bestaan uit het opleggen van wetten die ervoor zorgen dat je alleen antibiotica kunt krijgen op doktersrecept. Maar dit zou de toegang van armen tot antibiotica ernstig kunnen belemmeren, wat zou leiden tot hogere sterftecijfers als gevolg van infecties; dit zou politiek onaanvaardbaar en dus moeilijk afdwingbaar zijn. Een beter alternatief is het ontwikkelen van nieuwe strategieën waardoor de antibiotische therapieën worden verbeterd die via informele kanalen worden aangeboden.

Om  te beginnen is er geld nodig om betrouwbare surveillance-gegevens te verkrijgen over de geneesmiddelen die effectief zijn tegen 'algemene infecties'. De behandelingsrichtlijnen moeten deze informatie bevatten en aan alle verstrekkers van antibiotica worden gegeven.

Bovendien moeten antibiotica van hoge kwaliteit beschikbaar komen tegen betaalbare prijzen. Namaakproducten moeten worden opgespoord en van de markt worden gehaald, en een bondgenootschap van toezichthouders, bestaande uit overheden, de farmaceutische sector en burgergroeperingen, moet worden georganiseerd om de kwaliteit te controleren. De prijzen moeten laag worden gehouden door grote bestellingen; in sommige gevallen kunnen overheidssubsidies noodzakelijk zijn.

Maatregelen om de prijzen omlaag te krijgen moeten worden aangevuld door inspanningen om overmatig gebruik te ontmoedigen. Innovatieve verpakkingen, die bijvoorbeeld kunnen worden voorzien van volledige lijsten van de juiste combinaties van geneesmiddelen, kunnen behandelingsbeslissingen vergemakkelijken. Op dezelfde manier kan de ontwikkeling van goedkope diagnostische technologieën helpen de noodzaak terug te dringen om behandelingen louter op basis van symptomen aan te bieden.

De grootste uitdaging zal zijn de verstrekkers van antibiotica ertoe over te halen hun gedrag te veranderen. Daarvoor zullen maatregelen nodig zijn als accreditatie, aanpassing van betalingsmechanismen en de betrokkenheid van intermediaire organisaties om technische steun te bieden en de prestaties in de gaten te houden. Tot deze organisaties kunnen NGO's, religieuze organisaties, sociale ondernemers en bedrijven die geneesmiddelen distribueren behoren. Het is onwaarschijnlijk dat deze activiteiten commercieel duurzaam zullen zijn, zodat er steun nodig is van overheden, filantropische instellingen en wellicht de producenten van geneesmiddelen.

Intussen moet het publiek betrouwbare informatie en adviezen krijgen over het juiste gebruik van antibiotica. Dit is vooral belangrijk in de gevallen waarin burgers grotendeels afhankelijk zijn van hun eigen middelen om gezondheidsproblemen te bestrijden.

Fake news or real views Learn More

Het implementeren van een systeem-brede verandering in het gebruik van antibiotica zal de inrichting vergen van nationale en mondiale coalities. Een kerndoel moet het vaststellen van fundamentele gedragsnormen zijn voor gezondheidszorgwerkers en farmaceutische bedrijven, die de behoeften van patiënten en gemeenschappen weerspiegelen. Overheden moeten hun vermogen om een effectieve rol in dit proces te spelen vormgeven, en bedrijven die geneesmiddelen en diagnostische technologieën ontwikkelen, produceren en distribueren zullen een actieve bijdrage moeten leveren aan de zoektocht naar oplossingen die op samenwerking zijn gebaseerd. Alleen als we de antibiotica op een eerlijke en duurzame manier kunnen beheren, zullen we in staat zijn ervan te blijven profiteren.

Vertaling: Menno Grootveld