1

Het verval van de Amerikaanse militaire innovatie

NEW YORK – De Verenigde Staten loopt het gevaar zijn militaire scherpte kwijt te raken. Het Amerikaanse leger mag dan nog steeds het meest geavanceerde ter wereld zijn; de VS spendeert dan ook meer dan twee keer zoveel aan militair Onderzoek en Ontwikkeling als grote mogendheden zoals Frankrijk en Rusland, en negen keer zoveel als China en Duitsland. Maar dat het technologische leiderschap van Amerika zal voortduren staat allerminst vast.

Sinds 2005 heeft het Ministerie van Defensie van de VS de uitgaven aan O & O met 22% verlaagd. In 2013 ging het Congres van de VS, om een confrontatie over het schuldenplafond te voorkomen, akkoord met zo’n 1,2 biljoen dollar automatische bezuinigingen op de uitgaven. Deze zet, die bezuinigingen op talloze programma’s inhoudt, waaronder veel onderzoeksinitiatieven van defensie, werd door de regering van president Barack Obama omschreven als ‘zeer bedreigend voor de nationale veiligheid.’ Als de innovatie van de Amerikaanse defensie blijft eroderen zullen niet alleen de defensieve capaciteiten van Amerika hier onder lijden; het land zal ook riskeren dat het achter blijft op het gebied van commerciële innovatie en concurrentie.

Chicago Pollution

Climate Change in the Trumpocene Age

Bo Lidegaard argues that the US president-elect’s ability to derail global progress toward a green economy is more limited than many believe.

Budgetbeperkingen zijn een van de grootste bedreigingen voor de inspanningen van het leger van de VS om zijn technologische overwicht te behouden. Vooral het leger en het Missile Defense Agency zijn hard getroffen; de bestedingen aan O & O zijn sinds 2005 ongeveer gehalveerd. Het onderzoeksbudget van de Marine is met ongeveer 20% teruggebracht en het Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) – de organisatie die wordt geacht het leger van de VS op technologische voorsprong te houden - heeft het O & O-budget met 18% moeten verlagen. Zelfs de luchtmacht, waarvan de researchuitgaven van oudsher altijd voorrang hadden bij het Congres, is gedwongen om zijn budget met plusminus 4% te verlagen.

Wanneer geld wel wordt toegewezen, moedigt de kostendruk ook hier investeringen in projecten die snelle resultaten opleveren aan – een tendens die ten koste gaat van innovatie op lange termijn die een strategisch voordeel zou kunnen opleveren. Zelfs DARPA is ten prooi gevallen aan de druk om onderzoek te doen dat onmiddellijke vooruitgang laat zien.

Een verdere complicerende factor is het feit dat de militaire innovatieve inspanningen van de VS met diverse structurele problemen kampen. Men probeert al zestig jaar lang om de het acquisitieproces van defensie te hervormen, maar tot nu toe zonder resultaat. Het merendeel van het ontwerp, de ontwikkeling en de productie van militaire systemen wordt uitgevoerd door de civiele industrie, maar de besluitvorming blijft stevig in handen van de militaire gezagsdragers, die wellicht niet de juiste balans weten te vinden tussen kostenbesparing en innovatie.

De rivaliteit tussen of binnen militaire diensten, was ooit een afspiegeling van de rol van concurrentie in de private sector: het was de motor van innovatie. Maar met het einde van de Koude Oorlog verdween de druk om steeds een stap voor te blijven, en beroofde de defensiesector daarmee van een cruciale drijfveer tot vooruitgang. Bovendien kelderden de uitgaven aan O & O van de belangrijkste productiepartners van defensie (gemeten naar percentage van de verkoopprijs) met bijna een derde. Ter vergelijking: de Amerikaanse technologiegiganten investeren vier tot zes maal zo veel in O & O.

Ondertussen lijdt de VS onder de gevolgen van de uitholling van  het fundament van zijn defensie-industrie. Verhoogde concurrentie van China en andere grote opkomende economieën heeft de productiecapaciteiten van de VS verzwakt, wat het vermogen van Amerika om de meest technologisch geavanceerde defensiesystemen te ontwikkelen op ht spel zet. Ooit creëerde de defensiesector de nieuwe technologieën (lasers, GPS en het internet bijvoorbeeld) die de Amerikaanse economie aandreven. Nu is het op veel gebieden waarschijnlijker dat de civiele techniek de weg zal gaan leiden.

Het resultaat daarvan is te zien in de toename van de buitenlandse concurrentie in de internationale wapenhandel. Amerikaanse producenten merken dat zij steeds zwakker komen te staan op terreinen waar zij vroeger toonaangevend waren – zoals onbemande vliegtuigen, inlichtingen- en verkenningssystemen, raketten en satellieten – aangezien het marktaandeel van de goedkopere concurrentie groter wordt. In 2013 overtrof de Russische wapenexport de Amerikaanse met meer dan 2 miljard dollar.

In november kondigde de minister van Defensie van de VS, Chuck Hagel, een nieuw initiatief aan om de ‘Amerikaanse militaire dominantie voor de 21ste eeuw te handhaven en te bevorderen.’ In een tijd van teruglopende budgetten en verschuivende strategische uitdagingen zette hij in op innovatie. ‘De voortdurende financiële druk zal waarschijnlijk het vermogen van de krijgsmacht beperken om aan lange-termijn-uitdagingen het hoofd te bieden door het vergroten van de omvang ervan of door mogelijke vijanden simpelweg te overtreffen met grotere uitgaven aan de gangbare systemen’ zo zei hij. ‘Dus we moeten om de bedreiging van onze militaire superioriteit het hoofd te bieden de manier waarop wij innoveren, opereren en zaken doen veranderen.’

Fake news or real views Learn More

Negen dagen later diende Hagel zijn ontslag in, dat zal ingaan zodra de Senaat van de VS akkoord gaat met zijn vervanging. Een beleid dat tot doel heeft de innovatie bij defensie en de productie in Amerika te herstellen zou verzekeren dat de VS zijn mondiale technologische leiderschap en commerciële concurrentiekracht vast kan houden. Helaas zal de opvolger van Hagel waarschijnlijk ontdekken dat, in een tijd van gelimiteerde budgetten en automatische bezuinigingen, het soort uitgebreide innovatieve strategie dat Hagel voor ogen stond wellicht gewoonweg niet te verwezenlijken is.

Vertaling Melle Trap