Syrian doctor Nazeer Al-Khatib/Getty Images

Vluchtelingenzorg door gevluchte artsen

TORONTO – Syrische vluchtelingen worden vaak afgeschilderd als een onwelkome last voor de gemeenschappen waar ze heen verhuizen, vooral wat betreft gezondheidszorg. Maar voor zij die ontsnappen aan de Syrische burgeroorlog wordt de onwetendheid over hun lijden slechts overschaduwd door de realiteit van hun behoeften – en de diversiteit van hun expertise. Alhoewel vluchtelingen uitgebreide zorgkwesties met zich meebrengen nemen ze ook jaren ervaring in het medische vakgebied mee die wanneer goed ingezet een zegen kan zijn voor de gemeenschappen die ze ontvangen, en helemaal voor andere vluchtelingen.

The Year Ahead 2018

The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

Order now

Eén van de grootste uitdagingen voor vluchtelingen waar dan ook is het vinden van een arts. In veel gastlanden is inadequate behandeling het resultaat van xenofobie, taalbarrières, of onvoldoende beschikbaarheid van medische staf. Dit geldt in het bijzonder voor Syriërs, die zijn verspreid over het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Europa, en Noord-Amerika.

Maar veel Syrische vluchtelingen zijn tevens hoogopgeleid. Nu ze zich vestigen op plekken ver van de ziekenhuizen en klinieken waar ze ooit praktiseerden willen Syrische artsen gewoonweg weer aan het werk. Is het geen tijd dat ze dit ook doen?

In het Verenigd Koninkrijk zijn er inspanningen gaande om dit mogelijk te maken. De National Health Service en de British Medical Association zijn begonnen met het herscholen van gevluchte artsen, inclusief velen uit Syrië en Afghanistan, om de gelederen van uitgedunde klinieken in Groot-Brittannië aan te vullen. Door Engelse lessen, postdoctorale studies, en beroepsregistratie willen programma’s in Londen, Lincolnshire, en Schotland gevluchte artsen re-integreren in het medische vakgebied. Deze inspanningen moeten geprezen worden.

Het herscholen van gevluchte artsen is niet slechts een morele oefening; het is ook praktisch zinvol. Gevluchte artsen zijn beter in staat om de aandoeningen van gevluchte patiënten te behandelen. Gevluchte artsen kunnen ook helpen garanderen dat de toestroom van nieuwe patiënten de zorgsystemen van de gastlanden niet overvraagt. En het herscholen van een gevluchte arts is goedkoper en sneller dan het onderwijzen van nieuwe studenten medicijnen. Met ongeveer 600 gevluchte artsen die in Groot-Brittannië wonen is er een grote bron van ongebruikt talent in het land.

Bovendien profiteren gevluchte patiënten ervan wanneer ze behandeld worden door artsen die hun omstandigheden begrijpen, inclusief de enorme psychosociale stress die vluchten veroorzaakt. Vertalers kunnen ook helpen, maar deze zijn in crisissituaties niet altijd beschikbaar. Doktoren die vluchtelingen emotioneel en cultureel begrijpen zijn beter toegerust om patiënten op hun gemak te stellen.

Groot-Brittannië staat niet alleen in het herkennen van het potentieel van gevluchte artsen. In Turkije worden Syrische artsen en verpleegsters getraind om ze het Turkse zorgsysteem te leren kennen. Het doel is om gekwalificeerde Syrische professionals in staat te stellen om gevluchte patiënten te behandelen, waarmee de logistieke en taalbarrières voor een effectieve, toegankelijke, en menswaardige zorg worden verkleind.

Maar andere gastlanden denken nog niet zo progressief. In Libanon en Jordanië bijvoorbeeld, waar momenteel meer dan 1,6 miljoen geregistreerde Syrische vluchtelingen wonen, zijn pogingen om Syrische artsen toe te staan om voor gevluchte patiënten te zorgen gecriminaliseerd. Artsen die de wet negeren staat arrestatie en mogelijk deportatie te wachten. Zelfs Canada, een land dat over het algemeen diversiteit verwelkomt en mensenrechten hoog in het vaandel heeft, loopt achter qua innovatieve benaderingen van vluchtelingenzorg. Syrische artsen staat in Canada ‘vele, vele jaren’ aan herscholing te wachten, en worstelen vaak om de hoge kosten van hercertificering te financieren.

Te midden van deze weerstand moet gezondheidszorg voor vluchtelingen gezien worden als meer dan een reeks logistieke en operationele uitdagingen, maar ook als een intrinsiek politiek proces. Deze twee dimensies van de kwestie moeten worden opgelost wanneer men wil dat gevluchte patiënten ooit goede zorg zullen ontvangen, en gevluchte artsen goed ingezet worden.

Om te beginnen kunnen gevluchte artsen problemen ondervinden met geaccepteerd worden door hun lokale collega’s, als gevolg van politieke of persoonlijke vooroordelen. Het erkennen van de mogelijkheid van lokale weerstand tegen integratieprogramma’s voor gevluchte artsen is om een proactief beleid te ontwikkelen dat succes verzekert essentieel.

Bovendien moeten gevluchte artsen worden opgeleid om de diversiteit aan medische behoeften waar ze in hun gastlanden mee maken zullen krijgen tegemoet te treden. Zo blijven in veel landen waar vluchtelingen vandaan komen de gezondheidsproblemen van lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender, en interseksuele (LGBTI) mensen taboe, zelfs onder medische professionals. Voor gevluchte artsen die gaan wonen in landen waar LGBTI-zorg en -rechten erkend zijn zouden integratiecurricula LGBTI-zorg moeten omvatten, en vooral de rechten van uitzonderlijk kwetsbare LGBTI-vluchtelingen. Het verbeteren van de zorg voor LGBTI-vluchtelingen kan dienen als fundament voor een opener maatschappij.

De vluchtelingencrisis die Syrië heeft overspoeld is slechts een rimpeling in een wereldwijde vluchtelingentsunami. Over de hele wereld staan ongeveer 22,5 miljoen mensen officieel geregistreerd als vluchteling, en bijna 66 miljoen zijn uit hun huis verdreven. Deze getallen zullen op korte termijn waarschijnlijk niet dalen, omdat de calamiteiten veroorzaakt door klimaatverandering en door humanitaire en natuurrampen aanhoudend zelfs nog meer mensen uit hun gemeenschappen zullen verdrijven.

Elk van deze toekomstige vluchtelingen zal op enig moment toegang behoeven tot medische professionals die zijn opgeleid qua vluchtelingenzorg, diversiteit, en inclusie. Gevluchte artsen de kans geven om onderdeel te worden van de oplossing zal helpen ingesleten dogma’s over vluchtelingendiversiteit en sociale identiteit te overkomen. Maar net zo belangrijk is dat dit een cruciale stap voorwaarts in het garanderen van een meer inclusieve vluchtelingenzorg zal markeren.

Vertaling Melle Trap

http://prosyn.org/lbLq4OT/nl;

Handpicked to read next