Todd Korol/Toronto Star via Getty Images

De gespleten tong van de fossielebrandstoffensector

BERLIJN – Sinds de klimaatakkoorden van Parijs in 2015 zijn getekend, zijn veel te veel beleidsmakers gevallen voor de retoriek van de olie- en gasmaatschappijen over de manier waarop zij zouden kunnen helpen om de broeikasgasemissies te verminderen. Grote verhalen over “schone steenkool,” “oliepijleidingen ter financiering van schone energie,” en “gas als een overbruggingsbrandstof” hebben overheden ertoe verleid nieuwe fossielebrandstofprojecten goed te keuren, ook al dreigt de huidige productie van fossiele brandstoffen de temperaturen al tot ver voorbij het in Parijs overeengekomen plafond van maximaal 2° Celsius boven het pre-industriële niveau te stuwen.

Het Internationale Energie Agentschap (IEA) schat dat in 2016 de investeringen in de olie- en gassector in totaal $649 mrd bedroegen, en dat de fossielebrandstoffensubsidies in de G20-landen op $72 mrd uitkwamen. Tegen 2030 zullen de investeringen in nieuwe gasprojecten in de G20-landen naar verwachting de $1,6 bln overtreffen.

De industrie heeft duidelijk alle zeilen bijgezet om de productie en de winsten te laten groeien voordat de wereld zich naar een koolstofvrije economie beweegt. En tot nu toe is zij succesvol, omdat zij overheden heeft weten te overtuigen van meervoudige onwaarheden.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles from our archive every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/GMkKmR4/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.