1

Hoe we het potentieel van meisjes kunnen ontsluiten

NEW YORK – Ik heb onlangs een “meisjesclub” bezocht – een veilige ruimte waar jongvolwassen vrouwen samenkomen met getrainde mentors om hun sociale netwerken op te bouwen en vaardigheden voor het leven op te doen – in het Tonk District van Rajasthan, India. Toen ik aankwam, werd ik begroet door een groep tienermeisjes dat de weg af kwam, zo vol energie en vrolijkheid dat ik ook moest glimlachen. Denk je het potentieel eens in, dacht ik, van 600 miljoen van zulke meiden.

We hebben te maken met de meest omvangrijke generatie meisjes in de leeftijdscategorie van tien tot negentien jaar, klaar om hun stempel op de wereld te zetten. Overheden, ontwikkelingsorganisaties en particuliere instellingen willen hen graag helpen dit jeugdige potentieel te vertalen in een motor van creativiteit, economische groei en sociale vooruitgang. Maar op de weg naar een dergelijke toekomst blijven meisjes stuiten op grote obstakels.

Zo'n 170 miljoen meiden – bijna een derde van alle meiden in de wereld – gaan niet naar school. Dit is een grote gemiste kans, want door ieder jaar aan misgelopen onderwijs daalt het potentiële inkomen van een meisje met 10-20%. Toch zijn er grote hindernissen voor het bevorderen van de schoolgang – te beginnen met het blijven voortbestaan van kinderhuwelijken.

Ieder jaar trouwen 15 miljoen meisjes voordat ze achttien zijn geworden – één iedere twee seconden. Vroege of gedwongen kinderhuwelijken treffen ongeveer een kwart van de meisjes in de hele wereld. Afgezien van de waarschijnlijkheid dat een meisje te maken zal krijgen met geweld, doet een vroeg huwelijk de kans op een vroege zwangerschap toenemen met 90%. Het vermoedelijke gevolg is een groter gezin dat meer – onbetaalde – kinderzorg zal vergen, waardoor de onderwijsmogelijkheden afnemen en de inkomenskloof tussen de genders wordt vergroot.

Meisjes die vóór hun achttiende trouwen worden geconfronteerd met een ernstige beperking van hun bewegingsvrijheid, hoewel zij niet de enigen zijn. Uit een onderzoek in Zuid-Afrika is gebleken dat álle meisjes te maken krijgen met een drastische vermindering van hun toegang tot de publieke ruimte – van een gebied met een omvang van 6,3 vierkante mijl tot slechts 2,6 vierkante mijl – als ze in de puberteit komen. De toegang van jongens tot de publieke ruimte verdubbelt daarentegen ruimschoots, van 3,8 vierkante mijl tot 7,8 vierkante mijl, als ze man beginnen te worden. De verminderde bewegingsvrijheid voor meisjes draagt het risico in zich van sociaal isolement, en beperkt hun mogelijkheden om sociaal kapitaal op te bouwen.

Als gevolg van deze en andere factoren maakt nu slechts 47% van de vrouwen in de lage- en middeninkomenslanden deel uit van de beroepsbevolking, tegen 79% van de mannen. Mijn onderzoeksteam schat dat als we de arbeidsparticipatiekloof met de helft kunnen verkleinen – van 32 naar 16 procentpunten – het bbp in de betrokken landen alleen al in het eerste jaar met 15% zou stijgen, waardoor $4 bln aan het mondiale bbp kan worden toegevoegd.

Het aan meisjes geven van de vaardigheden en de kennis die zij nodig hebben om productieve individuen te worden, die kunnen deelnemen aan de economie van de 21e eeuw, geeft hen meer zeggenschap over alle aspecten van hun leven en stelt hen in staat bij te dragen aan hun gezinnen, gemeenschappen en economieën op manieren die zij zelf kiezen. Dit is het beste wat kan worden gedaan voor de mondiale ontwikkeling – en voor meisjes en vrouwen zelf.

Een groeiend aantal regeringen, stichtingen, bedrijven en gemeenschappen onderkent dit, en investeert nu in gezondheidszorg en onderwijs voor meisjes, en in hun welzijn. Maar er worden aanzienlijke hoeveelheden geld in ineffectieve benaderingen gestoken, of erger nog, in programma's waarvan is bewezen dat ze niet werken. En te veel goedbedoelende ontwikkelings-spelers zien meisjes als slachtoffers die gered moeten worden, en niet als de innovatieve, energieke game-changers die zij zijn.

Hoe kunnen we dus het beste de mogelijkheden voor meiden uitbreiden? We weten bijvoorbeeld dat het opleiden van meiden de meest kosteneffectieve investering kan zijn voor het bevorderen van de economische ontwikkeling. We weten ook dat meiden, waaronder die met eigen kinderen, aanzienlijk profiteren van een betere toegang tot seksuele en reproductieve informatie en dienstverlening, waardoor zij in staat worden gesteld de omvang en structuur van hun gezinnen te bepalen en hun eigen gezondheid en welzijn te garanderen.

Maar de pleitbezorgers van meiden – bij overheden, niet-gouvernementele organisaties, en ontwikkelings- en financieringsagentschappen – worstelen dagelijks met het voorzien in deze behoeften. En ondanks de erkenning van de veelvormige en onderling verbonden aard van de behoeften van meiden doen we vaak ons werk zonder adequaat met elkaar te communiceren. Dit gebrek aan effectieve coördinatie, samenwerking of kennisdeling zet zich voort in onze investeringen, die dikwijls te specifiek gericht zijn op één enkel project, sector of geografisch gebied – waardoor de effectiviteit wordt aangetast.

Dat is de reden dat de Population Council het Girl Innovation, Research, and Learning (GIRL) Center heeft opgezet, een soort kennishub voor onderzoek naar en programma's voor meisjes. Het GIRL Center, waar ik leiding aan geef, is erop gericht optimaal te profiteren van de mondiale investeringen in meisjes, zowel door het steunen van op bewijzen gestoeld beleid als door het op elkaar afstemmen van de doeleinden en prioriteiten van de diverse belanghebbenden.

Met dat doel voor ogen bouwen we 's werelds grootste open database over adolescenten, waarin de gegevens van de Population Council liggen opgeslagen over ruim 120.000 individuen in de adolescentenleeftijd, evenals gegevens van andere organisaties die werken aan op meisjes gerichte onderzoeken en programma's. De database zal rigoureuze analyses mogelijk maken die beleidsmakers een beter begrip bieden van de manier waarop de levens en behoeften van meisjes zich tijdens de adolescentie ontwikkelen, en moeten aangeven welke interventies het meest effectief zijn voor welke groepen (en onder welke voorwaarden). Mensen uit verschillende disciplines en sectoren zullen erin worden samengebracht, die het gemeenschappelijke doel nastreven van het bevorderen van systemische veranderingen waardoor adolescenten, vooral meisjes, de kans krijgen hun potentieel te verwezenlijken.

Het in staat stellen van meisjes om hun energie en talenten te gebruiken om hun samenlevingen te veranderen zal niet makkelijk zijn. De sleutel is het nastreven van een samenhangende aanpak, die de fundamentele verbanden onderkent tussen programma's en doelstellingen, zijn voordeel doet met bewezen oplossingen en een langetermijnperspectief hanteert.

Vertaling: Menno Grootveld