The 'mobile library' project in Nigeria STEFAN HEUNIS/AFP/Getty Images

Onderwijs heeft mijn leven gered

NEW YORK – Mijn familie werd uitgemoord voordat ik mijn veters kon strikken. In Sierra Leone bracht ik als jongetje de jaren die speels en zorgeloos hadden moeten zijn door als strijder in andermans oorlog. Voor mij was de kindertijd een nachtmerrie; ontsnappen leek steevast onmogelijk. Maar toen de oorlog officieel ten einde kwam, in 2002, begon ik manieren te ontdekken om er bovenop te komen. Een van de belangrijkste was een kans die ik me als boze, ongeletterde, negenjarige soldaat niet had kunnen voorstellen: school.

Ik ben het levende bewijs van de transformerende kracht van onderwijs. Dankzij hard werken en veel geluk ben ik erin geslaagd mijn middelbareschooldiploma te behalen en vervolgens af te studeren. Over een paar maanden zal ik colleges gaan volgen aan de Fordham University School of Law, een onvoorstelbare lotsbestemming voor de meeste voormalige kindsoldaten in mijn land.

En toch heeft tijdens mijn korte reis door het onderwijs één vraag me altijd parten gespeeld: waarom heeft geluk zo'n cruciale rol gespeeld? Onderwijs zou immers een universeel mensenrecht moeten zijn. Was het maar zo simpel.

Vandaag de dag gaan ruim 260 miljoen kinderen niet naar school, en ruim 500 miljoen jongens en meisjes die dat wél doen, krijgen geen kwaliteitsonderwijs, zo heeft de International Commission on Financing Global Education Opportunity ontdekt. Tegen 2030 zal ruim de helft van de kinderen in de schoolgaande leeftijd in de wereld – zo'n 800 miljoen kinderen – de basisvaardigheden ontberen die nodig zijn om te bloeien of een baan veilig te stellen op de arbeidsmarkt van de toekomst.

Voor het aanpakken hiervan is geld nodig. Maar hoewel onderwijs misschien de beste investering is die een overheid kan doen om voor een betere toekomst voor haar bevolking te zorgen, is de financiering van het onderwijs in de hele wereld veel te bescheiden. In feite neemt onderwijs slechts 10% van de totale internationale ontwikkelingshulp voor zijn rekening, tegen 13% tien jaar geleden. Om dit in perspectief te plaatsen: de ontwikkelingslanden ontvangen jaarlijks slechts $10 per kind aan mondiale onderwijssteun, nauwelijks genoeg om de kosten van één enkel leerboek te dekken. In een tijdperk van zelfsturende auto's en slimme koelkasten is dit gebrek aan financiering eenvoudigweg onaanvaardbaar.

De afgelopen paar jaar ben ik pleitbezorger geweest namens drie mondiale onderwijsinitiatieven – de International Commission on Financing Global Education Opportunity (Onderwijscommissie), het Global Partnership for Education (GPE), en het Education Cannot Wait-fonds (ECW). Ik heb dat graag gedaan, omdat deze organisaties collectief aan hetzelfde doel werken: het binnenhalen van fondsen om van kwaliteitsonderwijs voor ieder kind, overal, méér te maken dan louter een zaak van geluk.

Subscribe now

Exclusive explainers, thematic deep dives, interviews with world leaders, and our Year Ahead magazine. Choose an On Point experience that’s right for you.

Learn More

Een van de beste manieren om dit te doen is het steunen van de International Finance Facility for Education, een initiatief onder leiding van de Onderwijscommissie dat zou kunnen leiden tot de grootste mondiale investeringen in onderwijs die ooit zijn geregistreerd. Jonge mensen in de hele wereld begrijpen wat er op het spel staat. Eerder deze maand presenteerden de Global Youth Ambassadors een petitie, ondertekend door ruim 1,5 miljoen kinderen in zo'n tachtig landen, gericht aan secretaris-generaal António Guterres van de Verenigde Naties, waarin de VN werd opgeroepen om de financieringsfaciliteit te ondersteunen.

Door grofweg $2 mrd aan donorgaranties vrij te maken, heeft de financieringsfaciliteit ten doel $8 mrd aan nieuwe financiering te genereren voor landen die dat het hardst nodig hebben. Als dit breed wordt opgepakt, kan het programma ontwikkelingslanden in staat stellen kwaliteitsonderwijs te bieden aan miljoenen extra kinderen, inclusief vluchtelingen, jonge meisjes en voormalige kindsoldaten zoals ik.

Politici zeggen vaak dat jongeren de leiders van morgen zijn. Dat is waar; dat zijn we ook. Maar platitudes, die niet worden geschraagd door financiële steun, zijn betekenisloos. Eenvoudig gezegd: de wereld moet zich verenigen om kwaliteitsonderwijs voor iedereen te kunnen financieren. De International Finance Facility for Education – die al wordt gesteund door de Wereldbank, regionale ontwikkelingsbanken, GPE, ECW en talloze VN-agentschappen – is een van de beste manieren om dit te verwezenlijken.

Twintig jaar geleden was rechten studeren voor mij een onmogelijke droom. Vandaag de dag is mijn toekomst, dankzij hard werken, mondiale steun en veel geluk, stralender dan ooit. Maar mijn verhaal zou geen uitzondering mogen zijn. Om te garanderen dat anderen kwaliteitsonderwijs kunnen krijgen en het pad kunnen volgen dat zich voor mij geopend heeft, moeten we de factor geluk uit de vergelijking zien te verwijderen.

Vertaling: Menno Grootveld

Help make our reporting on global health and development issues stronger by answering a short survey.

Take Survey

http://prosyn.org/qosSCRm/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.