alphandery4_Jens Schlueter_Getty Images_carbon emissions Jens Schlueter/Getty Images

We moeten nu een beleid van de beprijzing van koolstof invoeren

PARIJS – De inauguratie van de nieuwe Amerikaanse president Joe Biden komt slechts een maand na de vijfde verjaardag van het klimaatakkoord van Parijs, en belooft eindelijk vooruitgang in de wereldwijde strijd tegen de klimaatverandering. Ondanks de recente politieke toezeggingen van de grote vervuilers om tegen het midden van deze eeuw koolstofneutraliteit te bereiken, ligt de wereld nog steeds niet op schema om te voorkomen dat de opwarming van de aarde meer dan 2° Celsius zal bedragen – een doelstelling die moet worden bereikt om massale ontwrichting van de menselijke samenleving te voorkomen.

Gelukkig kunnen we de uitdaging die voor ons ligt op zijn minst kwantificeren. Volgens het Internationaal Energieagentschap bedroeg de wereldwijde uitstoot van koolstofdioxide in 2019 ongeveer 33 miljard ton – een cijfer dat uiteindelijk tot netto nul zal moeten worden teruggebracht.

Koolstofafvang en -opslag (CCS) kan koolstof uit de lucht halen, maar de kosten daarvan variëren aanzienlijk. Ervan uitgaande dat deze technologie op schaal kan worden ingezet tegen een gemiddelde kostprijs van 100 dollar per ton, kunnen we berekenen dat het verwijderen van de CO2-uitstoot van 2019 3,3 biljoen dollar zou kosten. En gezien het feit, niet onredelijk, dat de kosten van de reductie (100 dollar per ton) samenvallen met de maatschappelijke kosten van de opwarming van de aarde, kunnen we dit cijfer vergelijken met de rijkdom die wordt gecreëerd door een economie als die van Duitsland, waar het bbp in 2019 3.861 biljoen dollar bedroeg. Dat levert de formidabele prijs op die jaarlijks betaald moet worden om een verdere verergering van de klimaatverandering te voorkomen.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

or

Register for FREE to access two premium articles per month.

Register

https://prosyn.org/KxXA1pTnl