factory building Spencer Platt/Getty Images

De hedendaagse stagnatie in perspectief

NEW HAVEN – Al sinds de ‘Grote Recessie’ van 2007-2009 houden de grote centrale banken van de wereld hun korte termijn rentetarieven om en nabij de 0%. In de Verenigde Staten blijven de korte termijn tarieven zelfs na de recente verhogingen van de Federal Reserve beneden de 1%, en zijn de lange termijn rentetarieven op de belangrijkste staatsobligaties net zo laag. Bovendien hebben de grote centrale banken de beurzen tot recordhoogtes opgestuwd door grote hoeveelheden schulden op te kopen en vast te houden.

Maar waarom is al deze economische reanimatie nodig, en waarom zo lang?

Het zou een oversimplificatie zijn om te zeggen dat de Grote Recessie debet aan dit alles is. De lange termijn reële (aan inflatie aangepaste) rentetarieven bereikten tijdens de periode 2007-2009 geen zeer lage niveaus. Als we kijken naar een statistiek van het rendement van tienjarige Amerikaanse staatsobligaties over de afgelopen 35 jaar zien we een redelijk stabiele neergaande trend, waarbij de Grote Recessie niets ongewoons oplevert. Het rendement was in 2009 aan het eind van de recessie 3,5%; nu is dat nog maar iets meer dan 2%.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

Get unlimited access to PS premium content, including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, On Point, the Big Picture, the PS Archive, and our annual year-ahead magazine.

http://prosyn.org/qHKToqt/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.