Nawaz Sharif's supporters Anadolu Agency/Getty Images

Пәкістанның демократиясы өлмейді

ЛАХОР – Пәкістан Жоғарғы сотының Ұлттық ассамблеяда көпшіліктің қолдауына ие болып отырған премьер-министр Науаз Шарифті қызметінен алу туралы шешімін Батыстағылардың көбі жаңа саяси тұрақсыздықтың үрейлі нышаны, бәлкім тіпті авторитаризмге оралудың басы деп топшылады. Алайда, Пәкістанның саяси тарихы басқа жайттан хабар береді.

Қазіргі Пәкістан тәуелсіздігін алған 1947 жылдың тамызында емес, қантөгіске толы азамат соғысы болып, елдің шығысы Бангладеш болып бөлініп кеткен 1971 жылғы желтоқсанда құрылған. Одан соң Пәкістан парламенттік демократияға айналып, елді харизматик премьер-министр Зұлфиқар Әли Бхутто басқарды.

Алайда, 1977 жылғы сайлау нәтижелері жаппай бұрмаланды деген әңгіме халықтың наразылығын туғызып, мұның соңы Бхуттоны тақтан тайдыруға (кейіннен ол өлім жазасына кесілді) және әскери төңкеріске алып келді. 1978 жылы генерал Мұхаммед Зия ул-Хақ президенттікке келіп, қайтыс болғанға дейін он жыл бойы билікте отырды.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/dxwofKV/kk;

Handpicked to read next

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.