A TB patient receives a daily injection at National Institute of Diseases of Chest and Hospital Probal Rashid/LightRocket via Getty Images

De weg naar een tuberculose-vrije wereld

GENÈVE – Toen Mabruka 18 was, kwam ze op een dag thuis uit school en begon ze bloed op te hoesten. Ze voelde zich al ongeveer twee maanden ziek, en toen ze naar de kliniek ging beschreef ze symptomen als gewichtsverlies, vermoeidheid, kortademigheid, koorts, nachtzweten, rillingen, verminderde eetlust, en pijn bij het ademen en hoesten. Mabruka werd gediagnosticeerd met tuberculose (TB) en kreeg een dagelijks programma van 9 tot 10 pillen voorgeschreven. De behandeling duurde zes maanden, en in die tijd kon ze niet naar school.

Schokkend genoeg was de ervaring van Mabruka bijna identiek aan die van iemand die in de jaren vijftig TB opliep, toen de eerste behandelmethoden werden ontdekt. Als gevolg van een gebrek aan therapeutische vernieuwing sinds die tijd, povere leefomstandigheden en wijdverbreide armoede zijn miljoenen mensen over de hele wereld nog steeds verstoken van hun recht op een leven zonder TB.

Ruim tien miljoen mensen raken ieder jaar besmet. Ondanks het feit dat de ziekte te voorkomen en te genezen is, is zij de belangrijkste doodsoorzaak van mensen met HIV, en de meest voorkomende bron van sterfgevallen door toedoen van besmettelijke ziekten in de moderne tijd.

De standaardbehandeling voor TB is onaanvaardbaar verouderd. Het proces duurt zo lang en de neveneffecten zijn zo onplezierig dat, bij ontstentenis van in de gemeenschap verankerde behandelingsprogramma's, veel mensen met TB middenin de therapie ophouden hun medicijnen te nemen. Eén gevolg is de opkomst van de anti-microbiële resistentie (AMR) geweest, tegenwoordig een van de voornaamste bedreigingen van de mondiale volksgezondheid.

In 2016 was de vorm van TB die resistent is tegen een groot aantal geneesmiddelen verantwoordelijk voor de dood van 240.000 mensen. Ruim de helft van degenen met resistente TB heeft geen toegang tot een effectieve behandeling. En voor degenen die dat wél hebben duurt een behandeling dikwijls minstens twee jaar, ervan uitgaande dat er een middel kan worden gevonden om de resistente bacterie mee te lijf te gaan.

De Duurzame Ontwikkelingsagenda van de Verenigde Naties stelt zich ten doel TB in 2030 uitgeroeid te hebben. Toch laten het mondiale leiderschap en de investeringen die nodig zijn om dat doel te bereiken ernstig te wensen over. Met het huidige tempo van de vooruitgang zal het tot 2180 duren voordat er een einde is gemaakt aan een van de oudste bedreigingen van de mondiale volksgezondheid.

Subscribe now

Exclusive explainers, thematic deep dives, interviews with world leaders, and our Year Ahead magazine. Choose an On Point experience that’s right for you.

Learn More

De internationale gemeenschap moet vijf specifieke stappen zetten om de gesel van TB voor eens en voor altijd te elimineren. Om te beginnen moeten de gaten in de bestaande gezondheidssystemen worden gesloten, zodat alle mensen toegang krijgen tot diensten voor het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van TB. Politieke en civil society-leiders moeten méér doen om gezondheidszorg als mensenrecht te promoten. En ze moeten zich vooral op AMR richten, die zowel voor de huidige als voor toekomstige generaties een bedreiging vormt.

In de tweede plaats moeten beleidsmakers en de verstrekkers van gezondheidszorg de standaardreactie op TB veranderen, zodat die eerlijker, op rechten gebaseerd, niet-discriminerend en op mensen gericht wordt, niet alleen in de sfeer van de gezondheidszorg, maar ook op arbeidsplaatsen, in scholen en in gevangenissen. Dit is vooral belangrijk voor kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals kinderen en mensen met HIV. Maar in bredere zin moet het ultieme doel universele gezondheidszorgdekking zijn, om mensen te beschermen tegen de potentieel catastrofale ziektekosten die gemoeid zijn met TB en resistente TB.

In de derde plaats moeten we beloven de investeringen te zullen doen die nodig zijn om een einde te maken aan TB, onderkennend dat het juiste doen ook financieel zinvol is. De VN schat dat op de langere termijn “iedere dollar die aan TB wordt uitgegeven wel eens $30 aan verbeterde gezondheid en toegenomen productiviteit zou kunnen opleveren.”

De vierde prioriteit is het stimuleren van de particuliere sector. Om de innovatie en nieuwe ontdekkingen van brandstof te voorzien, hebben we dringend meer bondgenootschappen nodig tussen overheden, bedrijven (vooral geneesmiddelenfabrikanten), en civil society-organisaties. Het doel moet zijn betere, minder giftige therapieën te ontwikkelen die sneller werken dan wat momenteel in de handel is.

Tenslotte moet de internationale gemeenschap zich toeleggen op een resoluter en verantwoordelijker mondiaal leiderschap. Zonder verantwoordelijkheid hebben doelen en beloften weinig betekenis. Overheden moeten ertoe worden aangezet de levensstandaarden te verbeteren. Dat betekent het verzekeren van de toegang tot gezond voedsel, een schone omgeving en onderwijs, en het bevorderen van gezonde economische omstandigheden. Het verwezenlijken daarvan zal veel helpen om de last van TB te verlichten.

Grote mondiale gezondheidszorgorganisaties zoals The Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria, Unitaid, het US President’s Emergency Plan for AIDS Relief en andere steunen landen bij het realiseren van deze agenda. Maar met een mondiaal financieringstekort van $2,3 mrd per jaar kunnen de inspanningen om een einde te maken aan TB niet aan slechts een paar organisaties worden overgelaten.

De afgelopen vijftien jaar vormen landen die aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt in de strijd tegen TB de uitzondering. Om van vooruitgang de mondiale norm te maken, zullen we een kritische massa van landen moeten creëren die de structurele determinanten van TB hebben aangepakt en adequate financiering voor behandelingen hebben verkregen. Specifiek betekent dit het identificeren van de 40% aan TB-gevallen – waarvan zich 60% voordoen onder mensen met HIV – die ieder jaar gemist worden.

Op 26 september zal de Algemene Vergadering van de VN haar eerste High-Level meeting on TB ooit houden, en zullen de lidstaten een politieke intentieverklaring doen uitgaan waarin zij beloven dit vraagstuk te zullen aanpakken. Wij willen ze oproepen na te denken over de vijf actiepunten hierboven. De weg naar een wereld zonder TB begint daar.

Vertaling: Menno Grootveld

Help make our reporting on global health and development issues stronger by answering a short survey.

Take Survey

http://prosyn.org/4XFExmU/nl;

Handpicked to read next

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.