Pedestrians walk past the skyline of the financial district PHILIPPE LOPEZ/AFP/Getty Images

Zitten we in een bedrijfsschuldenzeepbel?

WASHINGTON, DC – Zijn de groeiende bedrijfsschulden een zeepbel die op uiteenspatten staat? In de tien jaar sinds de mondiale financiële crisis zijn de schulden van niet-financiële firma’s volgens nieuw onderzoek van het McKinsey Global Institute (MGI) met 29 biljoen dollar gestegen – bijna net zoveel als de staatsschuld. Een markcorrectie ligt waarschijnlijk in het verschiet. Toch is de groei van de bedrijfsschulden niet zo omineus als op het eerste gezicht lijkt – en wijst op een bepaalde manier zelfs richting een positieve economische uitkomst.

De afgelopen tien jaar heeft de markt voor bedrijfsobligaties een hoge vlucht genomen doordat banken hun balansen hebben geherstructureerd en gerepareerd. Sinds 2007 is de waarde van bedrijfsobligaties die zijn uitgegeven door niet-financiële firma’s bijna verdrievoudigd – tot 11,7 biljoen dollar – en is hun aandeel in het mondiale bbp verdubbeld. Traditioneel gezien was de markt voor bedrijfsobligaties altijd geconcentreerd in de VS maar nu hebben bedrijven van over de hele wereld deze betreden.

Deze brede verschuiving naar financiering door middel van obligaties is een welkome ontwikkeling. De schuldkapitaalmarkten bieden institutionele investeerders een belangrijke klasse activa en geven grote bedrijven een alternatief voor het lenen van banken. Toch is het ook helder dat veel leners met een hoger risicoprofiel in de jaren van ultra goedkoop krediet de obligatiemarkt hebben afgetapt. De komende vijf jaar zal er elk jaar een recordwaarde van 1,5 biljoen dollar aan niet-financiële bedrijfsobligaties vervallen; en omdat sommige bedrijven zullen worstelen om deze terug te betalen zal het aantal faillissementen waarschijnlijk stijgen.

De gemiddelde kwaliteit van de lener is afgenomen. In de VS bestaat 22% van de niet-financiële uitstaande bedrijfsschulden uit ‘junk’ obligaties van uitgevers met een speculatieve rating, en nog eens 40% heeft een BBB status, wat slechts een niveau boven junk ligt. Met andere woorden komt bijna twee derde van de obligaties van bedrijven die een groter risico lopen om bankroet te gaan, waaronder veel retailers uit de VS. Voor deze bedrijven lopen de komende vijf jaar veel schulden die speculatief beoordeeld zijn af en voor velen zal deze som eenvoudigweg niet optellen, als gevolg van teruglopende verkoopcijfers daar steeds meer online wordt gewinkeld.

Een andere potentiele bron van kwetsbaarheid zijn de sterk oplopende bedrijfsschulden in ontwikkelingslanden, die verantwoordelijk zijn voor twee derde van de algehele groei van de bedrijfsschulden sinds 2007. In het verleden waren firma’s in geavanceerde economieën de grootste leners. Maar er is veel veranderd sinds de opkomst van China, dat nu een van de grootste markten voor bedrijfsobligaties in de wereld kent. Tussen 2007 en eind 2017 groeide de waarde van uitstaande Chinese niet-financiële bedrijfsobligaties van slechts 69 miljard tot 2 biljoen dollar.

Een laatste bron van risico zijn de fragiele financiën van sommige bedrijven die obligaties uitgeven. Zeker, MGI heeft gevonden dat in geavanceerde economieën minder dan 10% van de obligaties meer risico op wanbetaling zou lopen als de rentetarieven met 200 basispunten zouden stijgen. Overeenkomstig is in Europa het aandeel obligaties dat is uitgegeven door bedrijven die in gevaar zijn momenteel in de meeste landen minder dan 5%, wat aaangeeft dat slechts de grootste gerenommeerde bedrijven tot nu toe obligaties hebben uitgegeven.

Subscribe now

Exclusive explainers, thematic deep dives, interviews with world leaders, and our Year Ahead magazine. Choose an On Point experience that’s right for you.

Learn More

Het probleem is dat er kwetsbare sectoren zijn. Zelfs bij historisch lage rentetarieven (voordat de Federal Reserve van Amerika zijn belangrijkste tarief op 14 juni naar 1,75-2% verhoogde) liep 18% van de uitstaande obligaties (met een waarde van ongeveer 104 miljard dollar) in de Amerikaanse energiesector een groter risico op wanbetaling.

Maar toch lijken de grootste risico’s nog steeds te liggen in opkomende markten zoals China, India, en Brazilië. Al 25-30% van de obligaties in deze markten is uitgegeven door bedrijven die een groter risico lopen om bankroet te gaan (gedefinieerd als een rentedekkingsgraad van minder dan 1,5). En dat aandeel zou tot 40% kunnen stijgen wanneer de rentetarieven met 200 basispunten stijgen.

Binnen deze opkomende markten zijn sommige sectoren meer kwetsbaar dan andere. In China loopt een derde van de obligaties uitgegeven door industriële firma’s en 28% van die uitgegeven door vastgoedbedrijven een groter risico op wanbetaling. Het aantal bedrijfsfaillissementen kruipt in China al langzaam omhoog; en in Brazilië komt een kwart van alle bedrijfsobligaties die een groter risico op wanbetaling lopen uit de industriesector.

Staat ons, nu de ratio van bedrijfsfaillissementen wereldwijd al hoger ligt dan het dertigjarige gemiddelde en waarschijnlijk verder zal stijgen terwijl er meer obligaties vervallen, dan een nieuwe mondiale financiële crisis te wachten? Het korte antwoord is nee. Alhoewel individuele investeerders in obligaties wellicht met verliezen te maken zullen krijgen zullen niet nagekomen betalingsverplichtingen in de markt voor berdrijfsobligaties waarschijnlijk geen significante rimpeleffecten door het hele systeem hebben zoals de gesecuritiseerde subprime hypotheken die de laatste financiële crisis veroorzaakten.

Dus afgezien van korte termijn hobbels op de weg is de verschuiving naar obligatiefinanciering door bedrijven een positieve ontwikkeling. Er is meer dan genoeg ruimte voor een verdere duurzame groei. Maar terwijl de markt groeit zullen banken hun strategieën moeten heroverwegen en zich meer moeten gaan richten op andere consumentensegmenten, zoals middelgrote bedrijven en huishoudens. Investeerders en individuele spaarders zullen op hun beurt nieuwe mogelijkheden krijgen voor diversificatie van hun portfolio’s.

Maar als de financiële crisis van tien jaar geleden ons als iets heeft geleerd is het wel dat risico’s vaak naar voren komen wanneer ze het minst verwacht worden. Dat is de reden dat regulatoren en beleidsmakers moeten doorgaan met het monitoren van bestaande en potentiele risico’s zoals die die voortkomen uit credit default swaps met bedrijven die geld lenen of complexe securitisatie van obligaties. Ook moeten ze het opzetten van elektronische platforms voor het verkopen en verhandelen van bedrijfsobligaties verwelkomen om meer transparantie en efficiënte op de markt te creëren. Op die manier zal het minder waarschijnlijk worden dat de schuld van vandaag de schuld overhang van morgen wordt.

Vertaling Melle Trap

http://prosyn.org/iz8mdLE/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.