Adam Gault/Getty Images

Europa’s laatste kans

BERLIJN – Het grootste deel van de Europese geschiedenis is getekend door conflicten. De Amerikaanse historicus Robert Kagan schreef in 2003 dat “de Amerikanen van Mars komen en de Europeanen van Venus”; maar Europa is eeuwenlang het domein van de Romeinse god van de oorlog geweest, en niet dat van de godin van de liefde.

Venus heeft pas na de Tweede Wereldoorlog een thuishaven in Europa gevonden, toen veel mondiale instellingen het levenslicht zagen, waaronder de Verenigde Naties, de Wereldbank en het monetaire systeem van Bretton Woods. Tijdens de Koude Oorlog hebben de Europese landen hun soevereiniteit zo goed als verloren aan twee nieuwe mondiale supermachten, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie.

De gedeelde controle van de twee supermachten werd uiteindelijk opgegeven, en het oude Europese statensysteem werd vervangen door de Europese Unie, met haar belofte van eeuwige vrede tussen de lidstaten van de EU, en tussen Europa en de wereld daarbuiten. De ineenstorting van het communisme in Europa, gevolgd door die van de Sovjet-Unie in 1991, werd in Europa en de Verenigde Staten triomfantelijk omschreven als het “einde van de geschiedenis” – de mondiale overwinning van de liberale democratie en het vrijemarktkapitalisme.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/VZXBQHE/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.