2

Vaccinatietest voor Afrika

BOSTON – Afrikaanse gezondheidsministers ondertekenden in februari in Addis Abeba een met brede instemming ontvangen verklaring van hun engagement om immunisatie hoge prioriteit te blijven geven bij inspanningen om de kinderen van het continent te beschermen tegen dood en ziekte. Aan dit engagement te voldoen zal geen sinecure zijn; er speelt hier ook een economische uitdaging.

Het argument voor vaccinatie is sterk. Mondiaal worden er jaarlijks een geschatte 2-3 miljoen gevallen van kindersterfte en 600.000 sterfgevallen onder volwassenen voorkomen door immunisatie. Bovendien wordt immunisatie gezien als een van de meest kosteneffectieve interventies in de publieke gezondheidszorg om morbiditeit, sterfte en handicaps bij kinderen te verminderen. Een recente studie schat dat elke dollar die wordt uitgegeven aan vaccinatie 16 dollar in voorkomen ziektes opbrengt. Als je afgaat op de waarde die individuen hechten aan langere en gezondere levens lopen de netto-opbrengsten op investeringen in immunisatie op tot ongeveer 44 maal de kosten. En dat de nettowinst hoger is dan de kosten geldt voor alle vaccins.

Aleppo

A World Besieged

From Aleppo and North Korea to the European Commission and the Federal Reserve, the global order’s fracture points continue to deepen. Nina Khrushcheva, Stephen Roach, Nasser Saidi, and others assess the most important risks.

Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt. In 2014 werd 86% van de kinderen geïmmuniseerd tegen difterie, tetanus, en kinkhoest, vergeleken met minder dan 5% in 1974. Er is ook een buitengewone vooruitgang geweest in het aantal en soorten beschikbare vaccins.

Toch worden wereldwijd een geschatte 18,7 miljoen zuigelingen nog niet bereikt door routinematige immunisatieservices. Het probleem is, natuurlijk, de toegang.

Een gedetailleerde analyse van immunisatie in Afrikaanse landen legt significante ongelijkheden binnen en tussen landen bloot. Meer dan 60% van de niet geïmmuniseerde kinderen leven in slechts tien landen: de Democratische Republiek Congo (DRC), Ethiopië, India, Indonesië, Irak, Nigeria, Pakistan, de Filipijnen, Oeganda, en Zuid-Afrika.

De routinematige immunisatiedekking blijft in vooral in Afrika laag, en deze is de laatste drie jaar zelfs gestagneerd, tegen een achtergrond van zwakke en onder-gefinancierde zorgsystemen. Als resultaat hiervan ontvangt een op de vijf Afrikaanse kinderen nog steeds geen levensreddende vaccinaties. In 2014 kwam een geschatte 42% van alle mondiale sterfgevallen door mazelen uit Afrika.

De meeste van de Afrikaanse onder-geïmmuniseerde kinderen woont in Nigeria, Ethiopië, de DRC, Zuid-Soedan, en Guinee. Arme mensen, mensen op het platteland, en families die laag onderwijs genoten hebben, maken het grootse gedeelte uit van de groep die niet bereikt wordt.

Het moge helder zijn dat geld een leidende factor is in het vormgeven van immunisatie-oplossingen. Behalve onder-gefinancierde zorgsystemen, die vooral in plattelandsgebieden zwak en inefficiënt blijven, hebben Afrikaanse landen te maken met uitdagingen in het kunnen betalen van nieuwe en duurdere vaccins.

Nieuwe vaccins zouden ons in staat moeten stellen om meer levens te redden. Toch schat Artsen zonder Grenzen dat de introductie van nieuwe vaccins het in 2014 in de meeste Afrikaanse landen 68 maal zo duur had gemaakt om een kind te vaccineren als in 2001. Een andere studie laat zien dat in 2001 de totale kosten van de originele set van zes door de Wereldgezondheidsorganisatie aangeraden vaccins minder dan een dollar was. In 2014 is het aantal door de WHO aangeraden vaccins gestegen tot 11 – en de kosten waren toen inmiddels gestegen tot 21 dollar voor jongens en 35 dollar voor meisjes. De bijkomende kosten van het aanbieden van de vaccins, die momenteel geschat worden op ongeveer 25 dollar per kind, brengen de totale kosten om een kind geheel te immuniseren nu op 50 tot 60 dollar.

Dezelfde studie vond dat in veel landen met lage- en middeninkomens, de immunisatiebudgetten momenteel onvoldoende zijn om vaccinatieprogramma’s te onderhouden, om het incorporeren van duurdere vaccins nog maar niet te noemen. Zoals verschillende gezondheidsministers in Addis Abeba onderstreepten dwingen hoge vaccinprijzen regeringen van arme landen om lastige keuzes te maken over welke dodelijke ziekten ze zich kunnen veroorloven te voorkomen.

Voor sommige landen staat de situatie op he punt nog slechter te worden, nu Gavi, de internationale organisatie die heeft geholpen de enorme mondiale expansie van nieuwe vaccins te financieren, de steun voor landen die worden geacht ‘geslaagd’ te zijn voor hun hulpexamen uitfaseert. Zonder toegang tot de lagere prijzen die Gavi kon bedingen zijn veel van deze landen waarschijnlijk niet in staat om nieuwere vaccins te betalen.

Om deze uitdagingen het hoofd te bieden hebben Afrikaanse leiders zich geëngageerd om te investeren in de capaciteit van het continent om zijn eigen vaccins te ontwikkelen en produceren. Maar dit is een lange termijnstrategie die een gecoördineerde regionale investeringsplanning zal vereisen, ontwikkeling van de markt, en sterke regelgevingscapaciteit. Op de korte tot middellange termijn zouden Afrikaanse landen er goed aan doen om te kijken of ze met de kracht van gezamenlijke prijsonderhandelingen betere deals voor de benodigde medicijnen kunnen maken.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Terwijl Afrika meer kan en zou moeten doen om vaccinatie te verbeteren heeft de wereldgemeenschap ook een verantwoordelijkheid om georkestreerde pogingen te ondernemen om de kosten van vaccins te verlagen. De recent aangekondigde reductie in de prijs voor vaccins tegen pneumokokken is een stap in de juiste richting, maar het is niet genoeg. Zonder collectieve actie zal een billijke en duurzame toegang tot immunisatie in Afrika een groot probleem blijven – en zullen er kinderlevens verloren blijven gaan.

Vertaling Melle Trap