Chris Van Es

De 'ingebeelde gemeenschap' van de euro

Er is veel betekenis gehecht – waarschijnlijk zelfs te veel – aan de mogelijkheid dat de eurozone uiteenvalt. Velen geloven dat een dergelijke gebeurtenis – als Griekenland bijvoorbeeld de euro vaarwel zegt en de drachme opnieuw introduceert – een vorm van politiek falen is die uiteindelijk de stabiliteit in Europa zou kunnen bedreigen. Tijdens een toespraak voor de Duitse Bondsdag in oktober vorig jaar verwoordde bondskanselier Angela Merkel dit gevoel als volgt:

“Niemand mag er zonder meer van uitgaan dat nóg een halve eeuw vrede en voorspoed in Europa een uitgemaakte zaak is. Dat is niet zo. Daarom zeg ik: Als de euro ten onder gaat, zal Europa ten onder gaan. Dat mag niet gebeuren. We hebben een historische plicht om met alle middelen die ons ter beschikking staan het Europese eenwordingsproces te verdedigen, dat onze voorouders meer dan vijftig jaar geleden zijn begonnen, na eeuwen van haat en bloedvergieten. Niemand van ons kan overzien wat de gevolgen zullen zijn als we falen.”

In Europa hebben zich meer dan 250 oorlogen afgespeeld sinds het begin van de Renaissance in het midden van de 15e eeuw. Daarom is het niet overdreven je hardop zorgen te maken over het behoud van het gemeenschapsgevoel dat Europa de afgelopen halve eeuw heeft gekend.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/CIOK8sy/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.