15

Een man zonder plan

NEW HAVEN – Tijdens de recente campagne voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen wezen de opiniepeilingen steevast uit dat de kiezers zich in de eerste plaats over de economie zorgen maakten - en dan met name over de werkloosheid. De Republikeinse uitdager Mitt Romney trachtte daar munt uit te slaan. “De plannen van de president hebben niet gewerkt - hij heeft geen plan om de economie weer op gang te krijgen,” zo beweerde Romney.

Toch werd Barack Obama herkozen. Dat was wellicht te danken aan de licht aantrekkende economie ten tijde van de verkiezingen (net als in 1936 toen Franklin Roosevelt de Republikein Alf Landon versloeg, ook al woedde de Grote Depressie nog door). De overwinning van Obama kan echter ook een teken zijn dat de meeste Amerikaanse kiezers toch wel een zeker gevoel voor economische realiteit hebben.

De economische theorie heeft voor de politiek geen eenduidig beleidsrecept paraat. De professionele meningen lopen in de macro-economie zoals altijd sterk uiteen. Aangezien het onmogelijk is om voorgeschreven beleidsrecepten tijdens gecontroleerde experimenten uit te proberen, zullen macro-economische maatregelen nooit een definitieve test ondergaan.

Romney beschikte evenmin over een wondermiddel. Wel trachtte hij gebruik te maken van de hang naar “wishful thinking” onder kiezers: hij beloofde het overheidsapparaat te verkleinen en de marginale belastingtarieven te verlagen. Zijn plan zou gewerkt hebben als economisch herstel inderdaad het beste bewerkstelligd zou kunnen worden door meer geld in de portemonnee van de burger te laten zitten. Het electoraat is echter niet gezwicht voor wensdromen.