0

Merkel in het Land van de Glimlach

BERLIJN – De verkiezingen in Duitsland zijn voorbij. Het is duidelijk wie de winnaars en de verliezers zijn en het politieke landschap is ingrijpend veranderd. Het echte drama echter vond niet plaats tussen de grote partijen maar aan de rand van het politieke spectrum.

Bondskanselier Angela Merkel viert een grote stembusoverwinning, waarbij haar Christlich Demokratische Union (CDU) net geen absolute parlementaire meerderheid behaalde. Maar de omvang van haar triomf is vooral te wijten aan de ineenstorting van haar liberale coalitiepartner de Freie Demokratische Partei (FDP), die voor het eerst in de geschiedenis van de Duitse Bondsrepubliek niet vertegenwoordigd zal zijn in de Bondsdag.

De liberalen hebben altijd een sleutelrol gespeeld in de Duitse naoorlogse democratie, nu zijn ze er niet meer. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt in de eerste plaats bij de FDP zelf. Geen één regeringspartij kan zich zulke jammerlijk incompetente ministers en leiderschap veroorloven; Merkel hoefde de afgelopen vier jaar alleen maar achteruit te leunen en toe te kijken naar de publieke zelfmoord van de liberalen.

Ook de oppositiepartijen betaalden de prijs voor hun onkunde om de realiteit onder ogen te zien. De economie loopt, de werkloosheid is laag en de meeste Duitsers hebben het beter dan ooit. Maar in plaats van te focussen op de zwakheden van de regering (energie, Europa, onderwijs en gezinspolitiek) richtten ze hun politieke pijlen op sociale rechtvaardigheid. Merkel’s optimistische campagne was veel meer in lijn met het sentiment van het Duitse electoraat dan de somberheid van de oppositie over de nood van de arbeiders, die terecht werd gezien als een manier om de belastingen te verhogen.