2

De puinhoop van de financiële regulators

WASHINGTON, DC – Als een atleet de regels overtreedt, is het makkelijk om erachter te komen of de betrokken tuchtcommissie echt recidive wil ontmoedigen. Het schorsen van een speler (zoals bij voetbal in het geval van gevaarlijke overtredingen) is een echte straf, niet alleen voor het individu maar ook voor het team.

Neem nu het geval Michael Clarke, aanvoerder van het Australische cricketteam, die laatst een tegenstander met lichamelijk geweld dreigde. Ondanks de publieke consternatie hierover legde de Australische cricketbond slechts een kleine boete op (in vergelijking tot Clarke’s jaarsalaris althans). Of dit nu passend was of niet, de bond maakte hiermee duidelijk dat dit soort gedrag volgens hun slechts een symbolische straf verdiende.

De schikking onlangs van 13 miljard dollar tussen het Amerikaanse ministerie van Justitie en JPMorgan Chase (JPM), een van ’s werelds grootste banken, moet op dezelfde manier beoordeeld worden. Voor niet ingewijden lijkt de boete substantieel (wat ook alle vette krantenkoppen verklaart) en deze doet de financiële regulators in de VS overkomen alsof ze hard en serieus aan werk zijn. Maar de boodschap is, net zoals bij Australische cricketbond, duidelijk. Er zal niets veranderen aan de dagelijkse praktijk.

JPM werd beschuldigd van een hele reeks illegale activiteiten, waaronder het geven van een verkeerde voorstelling van effecten aan investeerders en nog veel meer. ‘Better Markets’, een pressiegroep voor financiële hervormingen wijst erop dat hetgene dat we over de schikking weten suggereert dat deze grotendeels van nul en generlei betekenis is. Zoals Dennis Kelleher, het hoofd van Better Markets het stelt: