2

Leidt de verstedelijking meteen in goede banen

WASHINGTON, DC – De ontwikkelingslanden ondergaan een snelle verstedelijking, waarbij het aantal stadsbewoners in 2030 naar verwachting vier miljard zal bedragen – twee maal zoveel als in 2000. Maar een ongeplande en ongecoördineerde stedelijke ontwikkeling is riskant en dreigt de hoop van migranten op een beter leven te vervangen door ongezonde leefomstandigheden, werkloosheid en een hoge gevoeligheid voor natuurrampen.

In veel opzichten is verstedelijking een rationeel fenomeen. Steden zijn immers de knooppunten van de welvaart, waar ruim 80% van de wereldwijde economische activiteit is geconcentreerd. En hun dichtheid vergemakkelijkt het aanbod van publieke diensten als onderwijs, gezondheidszorg en andere fundamentele voorzieningen. Het kost $0,70-0,80 per kubieke meter om drinkwater via leidingen aan te bieden in stedelijke agglomeraties, tegen $2 in dunbevolkte gebieden.

Maar de hoge concentratie van bezittingen en mensen, vooral in kustgebieden, is een economisch risico, nu zo'n $3 bln aan bezittingen gevaar loopt door natuurrampen. Die kwetsbaarheid zal de komende twintig jaar verder toenemen, als steden hun bebouwde areaal zullen verdrievoudigen naar 600.000 vierkante kilometer, vaak zonder fundamentele infrastructuur of beleid om de bouw van nederzettingen op gevaarlijke plekken te verhinderen.

Om de verstedelijking de gewenste koers te laten varen, moeten beleidsmakers snel actie ondernemen om duurzame steden te bouwen. Door een effectief beheer van het grondgebruik kunnen ze de groeiende stedelijke bevolkingen betrouwbare en betaalbare toegang bieden tot fundamentele voorzieningen, onderwijs, woningen, transport en gezondheidszorg, zonder de milieukosten uit de hand te laten lopen.