3

De netwerkmaatschappij en de ontwikkelingsagenda

STOCKHOLM – De uitdagingen waar de wereld in de 21ste eeuw voor staat zijn systemisch en mondiaal van aard. Er zullen geen makkelijke antwoorden zijn, maar één ding is duidelijk: we hebben behoefte aan transformerende oplossingen die schaalbaar zijn. Louter grootschalige maatregelen zullen ons alleen maar afleiden van de omvang van de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd.

Eén van de beste voorbeelden als het om schaalgrootte gaat, is de mobiele telecommunicatiesector. Er zijn nu 6,4 miljard mobiele telefonie-abonnementen, en dat aantal zal naar verwachting in 2017 of 2018 zijn gestegen naar 9,3 miljard. Ericsson schat dat in 2018 85% van de wereldbevolking toegang zal hebben tot mobiele breedbanddiensten via 3G-netwerken, en dat 50% dan 4G zal hebben. In deze context heeft de bijna feitelijke alomtegenwoordigheid van mobiele netwerken een nieuw paradigma geschapen voor duurzame ontwikkeling, waarbij technologische vooruitgang in de frontlinie van de beleidsvorming is komen te staan.

Technologie stelt ons in staat te delen, samen te werken en kennis uit te wisselen op geheel nieuwe manieren, waarbij een dynamische verschuiving in het denken optreedt. Er ontstaat een nieuw soort samenleving, die we de Netwerkmaatschappij noemen. En in de Netwerkmaatschappij zijn we verplicht ervoor te zorgen dat we mobiele en breedbandtechnologieën niet alleen gebruiken voor samenwerking en ontspanning, maar ook voor duurzame ontwikkeling.

Connectiviteit is een fundamentele voorwaarde voor economische groei en een betere levenskwaliteit, en er zijn sterke zakelijke argumenten voor investeringen in breedband, teneinde de levering van essentiële diensten op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en veiligheid te optimaliseren, en stedelijke landschappen te herdefiniëren via intelligente elektriciteitsnetwerken en een efficiënter transportsysteem.