35

De gebrekkige communicatie van de Fed

CAMBRIDGE – Niets beschrijft het huidige communicatiebeleid van de Federal Reserve (de Fed, het federale stelsel van Amerikaanse centrale banken) beter dan het aloude gezegde dat “een kameel een paard is als een commissie dat zegt”. Diverse leden van het beleidsbepalende Federal Open Markets Committee (FOMC) van de Fed hebben het besluit om de basisrente ongewijzigd te laten “data-afhankelijk” genoemd. Dat klinkt behulpzaam, tot je beseft dat ieder van deze leden er een andere interpretatie op na lijkt te houden over wat “data-afhankelijk” betekent, tot op het punt dat het zoiets zou kunnen zijn als “persoonlijk onderbuikgevoel”.

Met andere woorden: de communicatiestrategie van de Fed is een rommeltje, en het opruimen daarvan is veel belangrijker dan de exacte timing van de beslissing van de FOMC om de nulrente achter zich te laten. Immers: zelfs nadat de Fed uiteindelijk de “gigantische” sprong heeft gemaakt van een effectieve basisrente van 0,13% nu naar 0,25% in de nabije toekomst, zal de markt nog steeds willen weten wat de strategie daarna zal zijn. En ik ben bang dat we dan nog immer in het duister zullen tasten.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het moeilijk is om te beslissen wat er moet gebeuren. Economen zijn tot op het bot verdeeld over de zaak. Het Internationale Monetaire Fonds heeft zijn gewicht doen gelden, door de Fed op te roepen langer te wachten met het verhogen van de rente. En toch hebben de centrale bankiers van de opkomende landen, die zogenaamd worden beschermd door het IMF, een even krachtige boodschap laten horen: Doe het nou maar, want juist die onzekerheid is moordend.

Persoonlijk zou ik waarschijnlijk ook langer willen wachten en het grote risico aanvaarden dat – als de inflatie eenmaal stijgt – het heel rap zal gaan, waardoor een snellere opeenvolging van renteverhogingen nodig zal zijn. Maar als de Fed voor deze route kiest, moet zij duidelijk zeggen dat zij welbewust het risico van een aanvankelijk te hoge inflatie heeft ingecalculeerd. Het argument om te wachten is dat we werkelijk geen idee hebben wat de reële (aan de inflatie aangepaste) evenwichtige rentevoet nu is, en dat we een duidelijk signaal van stijgende prijzen nodig hebben voordat we in beweging kunnen komen.