Ebola en ongelijkheid

NEW YORK – De ebolacrisis herinnert ons opnieuw aan de negatieve kant van de mondialisering. Niet alleen goede dingen – zoals de principes van de sociale rechtvaardigheid en de gelijkheid der seksen – gaan makkelijker dan ooit tevoren de grenzen over, dat geldt ook voor slechte invloeden als milieuproblemen en ziekten.

De crisis herinnert ons ook aan het belang van een regering en een burgermaatschappij. We wenden ons niet tot de particuliere sector om de verspreiding van een ziekte als ebola een halt toe te roepen. We wenden ons liever tot instellingen – de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) in de Verenigde Staten, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en Artsen Zonder Grenzen, de opmerkelijke groep artsen en verpleegsters die hun levens riskeren om de levens van anderen te redden in arme landen over de hele wereld.

Zelfs rechtse fanatici die overheidsinstellingen willen ontmantelen wenden zich tot diezelfde instellingen als ze met een crisis worden geconfronteerd als de ebolacrisis. Regeringen doen hun werk misschien helemaal niet zo perfect bij het aanpakken van dergelijke crises, maar een van de redenen dat ze het niet zo goed doen als we zouden hopen is dat we de relevante diensten op nationaal en mondiaal niveau te weinig geld hebben gegeven.

To continue reading, please log in or enter your email address.

Registration is quick and easy and requires only your email address. If you already have an account with us, please log in. Or subscribe now for unlimited access.


Log in

  1. An employee works at a chemical fiber weaving company VCG/Getty Images

    China in the Lead?

    For four decades, China has achieved unprecedented economic growth under a centralized, authoritarian political system, far outpacing growth in the Western liberal democracies. So, is Chinese President Xi Jinping right to double down on authoritarianism, and is the “China model” truly a viable rival to Western-style democratic capitalism?

  2. The assembly line at Ford Bill Pugliano/Getty Images

    Whither the Multilateral Trading System?

    The global economy today is dominated by three major players – China, the EU, and the US – with roughly equal trading volumes and limited incentive to fight for the rules-based global trading system. With cooperation unlikely, the world should prepare itself for the erosion of the World Trade Organization.

  3. Donald Trump Saul Loeb/Getty Images

    The Globalization of Our Discontent

    Globalization, which was supposed to benefit developed and developing countries alike, is now reviled almost everywhere, as the political backlash in Europe and the US has shown. The challenge is to minimize the risk that the backlash will intensify, and that starts by understanding – and avoiding – past mistakes.

  4. A general view of the Corn Market in the City of Manchester Christopher Furlong/Getty Images

    A Better British Story

    Despite all of the doom and gloom over the United Kingdom's impending withdrawal from the European Union, key manufacturing indicators are at their highest levels in four years, and the mood for investment may be improving. While parts of the UK are certainly weakening economically, others may finally be overcoming longstanding challenges.

  5. UK supermarket Waring Abbott/Getty Images

    The UK’s Multilateral Trade Future

    With Brexit looming, the UK has no choice but to redesign its future trading relationships. As a major producer of sophisticated components, its long-term trade strategy should focus on gaining deep and unfettered access to integrated cross-border supply chains – and that means adopting a multilateral approach.

  6. The Year Ahead 2018

    The world’s leading thinkers and policymakers examine what’s come apart in the past year, and anticipate what will define the year ahead.

    Order now