5

Het trauma van de Franse Joden

PARIJS – ‘Dood aan de joden!’ In Parijs en andere Franse steden klinken deze van haat vervulde kreten. Voor het eerst sinds de Dreyfusaffaire aan het eind van de 19e eeuw zijn er aanvallen op synagoges gedaan. In voorsteden van Parijs, zoals in Sarcelles dat bekend staat om zijn religieus en etnisch tolerante klimaat, hebben groepen jongeren met opzet Joodse eigendommen aangevallen.

Geconfronteerd met de spectaculaire opkomst van het populisme tegen immigranten in Frankrijk en nu met antizionistische demonstraties (die vaak samenvallen met een nieuwe vormen van antisemitisme) is de joodse gemeenschap in Frankrijk angstig en in de war. Sommige van haar leden vragen zich in stilte af of er nog een toekomst voor ze is in het land van de mensenrechten.

De Franse joden herontdekken het dubbele trauma dat ze tijdens de twintigste eeuw meemaakten: de deportaties naar de vernietigingskampen in de Tweede Wereldoorlog en hun vlucht uit Algerije na de onafhankelijkheid in 1962. Het is te verwachten dat deze episodes de emoties van nu zullen kleuren en verscherpen.

Franse nazaten van Oost-Europese joden hebben het continent (inclusief Vichy-Frankrijk) dat ze nog steeds associëren met de Holocaust nog niet volledig geaccepteerd, waar de joden uit de Maghreb er naar neigen er aanstoot aan te nemen dat ze zelfs in Frankrijk omringd blijven door ‘Arabieren’. Het is zelfs zo dat een aanzienlijk deel van de joodse gemeenschap in het zuiden van Frankrijk stemt voor het extreemrechtse Front National dat onder leiding van Marine Le Pen zijn xenofobie op moslims geconcentreerd heeft.