7

Xi’s recept

WASHINGTON, DC – De Chinese overheid pakt Westerse journalisten hard aan en dreigt de visa van reporters van de New York Times en Bloomberg niet te verlengen als wraak voor hun berichtgeving over corruptie onder hoge Chinese functionarissen. Times columnist Thomas Friedman schreef onlangs een open brief naar de Chinese regering waarin stond dat een vrije pers eerder zal helpen dan schade zal opleveren, omdat de belangrijkste ‘doodsoorzaak van Chinese regimes inhaligheid en corruptie zijn’.

Iedereen die vindt dat een vrije pers en vrijheid van meningsuiting universele rechten zijn zal het met Friedmans standpunt eens zijn. Maar in China is politiek (inclusief rechtspolitiek) altijd verbonden met de economie.

Afgelopen maand kondigde president Xi Jinping een reeks grote economische hervormingen aan op het Derde Plenum van het Centrale Comité waar hij zijn visie voor ‘de grote verjonging van de Chinese natie’ uiteenzette. Zijn 60-puntenplan omvat hervormingen van het fiscaal beleid en de financiële sector die marktconforme rentetarieven op leningen en deposito’s opleggen, enige particuliere investeringen in staatsbedrijven toestaan , de rol van kleine en middelgrote bedrijven groter maken, arbeidsrestricties minder streng maken en belasting op bezit invoeren om de inkomsten van de plaatselijke autoriteiten te vergroten.

Het opnieuw omhelzen van de markt, dat doet herinneren aan de oorspronkelijke draai naar het kapitalisme van Deng Xiaoping in 1979, zal een harde heelmeester zijn voor de Chinese zaken- en overheidselites die zich stevig ingegraven hebben. Als de regering van Xi succesvol is (ALS met hoofdletters) kunnen de hervormingen China in staat stellen om de noodzakelijke transitie van een door export en overheidsinvesteringen gedreven economie naar een duurzamer groeimodel gebaseerd op binnenlandse consumptie mogelijk maken.