wildlife protection NurPhoto/Getty Images

Positieve spiraal voor de natuurbescherming

NEW YORK – Arme en plattelandsbevolkingen over de hele wereld zijn van planten en dieren afhankelijk voor onderdak, voedsel, inkomen, en medicijnen. Het Sustainable Development Goal van de Verenigde Naties dat duurzame ecosystemen behandelt (SDG15) erkent dan ook de nauwe band van veel zich ontwikkelende maatschappijen met de natuur, door een roep om een grotere ‘capaciteit van lokale gemeenschappen om kansen op een duurzaam leven na te jagen.’ Maar hoe moet dit bereikt worden?

De Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Flora en Fauna (CITES) uit 1975 biedt een werkbaar kader voor het verminderen van armoede terwijl tegelijkertijd de natuur beschermd wordt. Het reguleert de winning en uitwisseling van meer dan 35.000 wilde planten en dierensoorten op een hele reeks gebieden.

De natuur is weleens omschreven als het ‘bbp voor de armen.’ Het CITES-raamwerk kan, gecombineerd met een sterk nationaal natuurbeleid, simultaan soorten uit het wild beschermen en profijt opleveren voor arme, plattelands- en inheemse mensen, door landen en gemeenschappen aan te moedigen om solide plannen voor natuurbeheer door te voeren.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To continue reading, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you are agreeing to our Terms and Conditions.

Log in

http://prosyn.org/rI0trIh/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.