1

Het jaar van de veerkracht

NEW YORK – Deze maand tien jaar geleden ontmoetten vertegenwoordigers van 168 lidstaten van de Verenigde Naties elkaar in Kobe, de hoofdstad van de prefectuur Hyōgo in Japan, om in de nasleep van de vernietigende zeebeving in de Indische Oceaan van 2004, die meer dan 227.000 levens eiste, te beslissen hoe beter met gevaren om te gaan. In vijf dagen, waarin ook de aardbeving in Kobe in 1995 herdacht werd, ontwikkelden ze het Hyōgo Framework for Action (HFA), dat bestaat uit een hele reeks maatregelen die ontworpen zijn ‘om het verlies van levens en verworvenheden op sociaal-, economisch- en milieu-gebied van gemeenschappen en landen te verminderen.’

Over twee maanden zullen de lidstaten van de VN bijeenkomen voor de derde World Conference for Disaster Risk Reduction in een andere Japanse stad die symbool staat voor rampgevaar: Sendai, het centrum van de regio Tōhoku, die in 2011 het ergste getroffen werd door de aardbeving en tsunami die leidden tot de meltdown van de kerncentrale in Fukushima. Er zal één vraag door ieders hoofd spoken bij de bijeenkomst: heeft de wereld de ambitieuze doelen van de HFA volbracht?

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

Het bewijs van de afgelopen tien jaar (die zijn getekend door een aantal van de ergste natuurrampen in de ons overgeleverde geschiedenis) is verre van gunstig. Port-au-Prince werd met de grond gelijk gemaakt door een aardbeving. Orkaan Katarina verwoestte New Orleans. Droogte doodde een onbekend aantal mensen in de Hoorn van Afrika. Overstromingen en aardbevingen hadden impact op miljoenen in China en Pakistan. Hittegolven en bosbranden teisterden landen overal ter wereld.

Deze rampen fungeren als grimmige geheugensteun voor de noodzaak tot instrumenten als het HFA, vooral omdat de katalysatoren van rampgevaar (verkeerd gebruik van land, niet-bestaande of slecht nageleefde bouwverordeningen, aantasting van het milieu, armoede, klimaatverandering, en, het belangrijkste, slecht bestuur door ongeschikte en onvoldoende instituties) nog steeds alomtegenwoordig zijn. Dit is de reden wereldleiders het op de conferentie in Sendai eens moeten worden over een vernieuwde versie van het HFA.

Zeker, er zijn een aantal belangrijke alhoewel minder opmerkelijke successen bereikt de laatste tien jaar. In Azië, waar 80% van ’s werelds rampen zich concentreert, is het aantal mensen dat direct getroffen wordt al tientallen jaren gedaald, met bijna 1 miljard, door maatregelen als het tsunami-alarm voor de Indische Oceaan.

Tijdige evacuaties in het vooruitzicht van goed voorspelde grote stormen hebben de Filipijnen en India in staat gesteld om alleen vorig jaar al duizenden levens te redden. En de afgelopen drie jaar heeft China er hard aan gewerkt om de economische verliezen beneden het doel van 1,5% van het bbp te houden.

Ondertussen zal Turkije elke school en ziekenhuis in het land in 2017 aardbevingsbestendig hebben gemaakt. Ethiopië heeft een geavanceerd data-management systeem ontwikkeld om zijn inspanningen om droogte maar ook andere natuurlijke gevaren te adresseren te begeleiden. Beide landen (en vele anderen) hebben de studie risicobeheersing in de curricula van hun scholen opgenomen.

In Latijns-Amerika heeft een kosten-baten analyse in Ecuador geconcludeerd dat elke dollar geïnvesteerd in de vermindering van rampgevaar, door het elimineren van de terugkerende verliezen door overstromingen en stormen, uiteindelijk 9,50 dollar in spaartegoed oplevert. Op gelijke wijze schat de Europese Unie dat 1 euro besteed aan de bescherming tegen overstromingen 6 euro op de bank oplevert.

In het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld betekende de investering waterkeringen dat er 800.000 mensen beschermd waren tijdens de stormen van vorige winter, wat de rekening voor reactie en herstel een stuk lager deed uitvallen.

Maar er moet meer gedaan worden. De afgelopen 44 jaar hebben rampen veroorzaakt door het weer, het klimaat en door water-gerelateerde gevaren tot 3,5 miljoen doden geleid. Alhoewel er vooruitgang is geboekt in het verminderen van ramp-gerelateerde sterfgevallen (volgens het Center for Research into the Epidemiology of Disasters is het getal ramp-gerelateerde doden de laatste tien jaar niet significant gestegen, ondanks de opleving in rampen), is dit getal nog steeds veel te hoog.

Bovendien wordt, zelfs wanneer mensen het leven worden gered, dit leven daarna vaak marginaal. Sinds 1960 hebben rampen de wereld meer dan 3,5 biljoen dollar gekost en betaalden zowel ontwikkelde- als ontwikkelingslanden een hoge prijs in termen van verloren productiviteit en beschadigde infrastructuur.

Daarom moeten wereldleiders bij de komende VN-conferentie in Sendai via een herzien HFA overeen komen om hun inspanningen om met de risico’s van een stijgende zeepspiegel, het broeikaseffect, ongeremde verstedelijking en snelle bevolkingsgroei, op te schalen. Alleen met een groot politiek engagement op het hoogste niveau kan er echte vooruitgang naar een veiliger en duurzamer toekomst worden geboekt.

Het zou niet moeilijk moeten zijn om steun te winnen voor een herzien HFA. Er is tenslotte geen overtuigende of zelfs rationele reden te vinden waarom een minister van Financiën of een CEO er voor zou kiezen om herstelkosten te betalen maar niet te investeren in preventie.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Het is de hoogste tijd voor de wereld om veerkracht tegen rampen in het industrialisatieproces te incorporeren en in de ontwikkeling van dorpen en steden, waarbij rekening wordt gehouden met seismische dreiging, overstromingsgebieden, kusterosie en aantasting van de natuur. Als de VN-conferentie de juiste overeenkomst voortbrengt kan veerkracht het kenmerk van 2015 worden en de toon zetten voor overeenkomsten later dit jaar over klimaatverandering en duurzame ontwikkeling die beide belangrijke implicaties in zich dragen voor rampgevaren.

Vertaling Melle Trap