19

Een juiste interventie in Oekraïne

STOCKHOLM – Het voortdurende Griekse drama mag Europa en restvan de wereld dan in zijn greep houden, maar dat wil niet zeggen dat de grotecrisis in het oosten van Europa daarmee verdwenen is. Oekraïne is nog steedsgedeeltelijk bezet door separatisten die door Rusland gesteund worden, en erwordt, ondanks het staakt-het-vuren dat bij het MinskII-akkoord overeengekomen werd, nog steeds regelmatig gevochten.

De sinds het Minsk-akkoord in februari getekend werd steedsterugkerende gevechten in de Donbas in Oekraïne hebben één ding duidelijkgemaakt. Als Rusland serieus een oplossing voor het conflict wil vinden moethet bereid zijn om de inzet van een internationale vredesmissie en -macht goedte keuren. Zo een missie zou het proces van rehabilitatie in de regio in gangkunnen zetten, zij die door het geweld verdreven zijn kunnen doen terugkeren,en de reïntegratie van de Donbas in Oekraïne kunnen starten met afdoendeveiligheidsmaatregelen en decentralisatie van de macht.

Er is al een bruikbaar model voor deze aanpak voorhanden.Twee decennia geleden zat de internationale gemeenschap in de laatste fase vande vredespogingen in Bosnië. Maar er sleepten zich ook nog conflicten voort in Kroatië,vooral in de regio Oost-Slavonië, grenzend aan Servië.

Bij Kroatische legeroffensieven, het eerste in begin mei1995 en een tweede begin augustus, waren er drie of vier door de VN-beschermdesectoren heroverd op Servische separatisten. Maar het belangrijkste gebied, deOost-Sector in Oost-Slavonië bleef onder Servische controle. De toenmaligeServische president Slobodan Milošević bleef volhouden - bijna precies zoals deRussische president Poetin nu inzake Oekraïne doet - dat de kwestie alleen maaropgelost kon worden door directe gesprekken tussen de Servische separatisten ende Kroatische regering in Zagreb.