33

Griekenland maakt zich geen illusies

ATHENE – ‘De kostbaarste kleinschalige kabinetswijziging uit de Griekse historie.’ Dat is één mogelijke omschrijving van het resultaat van de Griekse verkiezingen van 20 september. Inderdaad zijn, op kleine uitzonderingen na, dezelfde ministers teruggekeerd op dezelfde posten, als onderdeel van een regering die wordt gesteund door dezelfde ongewone coalitie (het linkse Syriza en de kleinere rechtse Onafhankelijke Grieken), die maar iets minder stemmen kreeg dan de vorige regering.

Maar de schijn van continuïteit is misleidend. Terwijl het percentage stemmers dat de regering steunt relatief ongewijzigd is, kwamen 0,6 miljoen van de 6,1 miljoen Grieken die bij het referendum van 5 juli stemden over verdere ‘extend-and-pretend’ leningen (het verlengen van leningen omdat ze niet afbetaald worden; extend, en daarna doen alsof er niets aan de hand is; pretend, red.) en de hieraan verbonden draconische bezuinigingen stemden, niet opdagen. Het verlies van zoveel stemmers in iets meer dan twee maanden weerspiegelt de dramatische gemoedsverandering bij het electoraat – van gepassioneerd tot gelaten.

Deze verschuiving reflecteert het mandaat waar premier Alexis Tsipras naar op zoek was en dat hij ook kreeg. Afgelopen januari, toen we samen kandidaat waren, vroegen we de stemmers onze vastberadenheid te steunen om een eind te maken aan de ‘extend-and-pretend’ bail-outs die Griekenland in een zwart gat hadden geduwd, en dienden als sjabloon voor bezuinigingspolitiek door heel Europa. De regering die daar op 20 september voor in de plaats kwam heeft een geheel tegenovergesteld mandaat; namelijk juist om een ‘extend-and-pretend’ bail-out door te voeren - en dan ook nog de meest schadelijke variant tot nu toe.

De nieuwe regering van Tsipras weet dit maar al te goed. Tsipras ziet in dat zijn regering zich begeeft op het dunne ijs van een financieel programma dat niet slagen kan en een hervormingsagenda die door zijn ministers verafschuwd wordt. Terwijl de kiezer wijselijk prefereert dat liever hij en zijn kabinet dan de conservatieve oppositie een programma doorvoeren dat een overgrote meerderheid van de Grieken verfoeit, zal de realiteit van de bezuinigingsagenda het geduld van het publiek op de proef stellen.