2

Zorgen voor de juiste rentetarieven

HONG KONG – Het opbouwen en onderhouden van een infrastructuur voor de eigendomsrechten – de regels, wetten, registers en administratieve en gerechtelijke structuren die zulke rechten vastleggen, beschermen en afdwingen, en economische transacties reguleren – heeft van oudsher tot de verantwoordelijkheid van nationale overheden behoord. Maar naarmate de wereldeconomie steeds meer onderling verbonden is geraakt, is een mondiale infrastructuur voor de eigendomsrechten ontstaan – waardoor het nog belangrijker is geworden effectieve nationale infrastructuren te ontwikkelen, evenals nauwkeurige mechanismen om de rentetarieven vast te stellen.

De mondiale infrastructuur voor de eigendomsrechten is ontstaan onder invloed van de wijdverbreide toetreding van landen tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO), internationale boekhoudkundige regels en toezichtscriteria zoals de Akkoorden van Basel, de normen die zijn opgesteld door de Internationale Organisatie van Toezichthouders op de Aandelenmarkten, en bepaalde aspecten van het internationale recht. Nu nationale economieën en multinationale ondernemingen om marktaandeel wedijveren, worden mondiale normen voor het gedrag van en op de markten steeds belangrijker.

Neem de smartphonesector, waarin bedrijven als Apple, Samsung, Sony, Nokia en Huawei elkaar fel beconcurreren om hun mondiale marktaandeel veilig te stellen. Gezien het feit dat bedrijven niet effectief op de wereldmarkten kunnen concurreren zonder een gezonde binnenlandse infrastructuur, heeft een dergelijke concurrentie landen ertoe aangezet de nationale infrastructuur voor de eigendomsrechten op de langere termijn te verbeteren.

Bovendien is het vaststellen van correcte koersen en prijzen essentieel voor een goed-functionerende markt. De staat beïnvloedt de koersen en prijzen indirect door zijn invloed op de inflatie, de rente en de kracht van de munt. Regeringen kunnen de prijzen van belangrijke hulpmiddelen als energie, geld, en publieke goederen en diensten rechtstreeks beïnvloeden via belastingheffing, douanetarieven, productiequota en het eigendom van natuurlijke hulpbronnen.