De nomade-nieuwe stijl

MOGADISHU – Een van de eerste herinneringen uit mijn kindertijd is dat ik in een kleine geul zwom bij het huis van mijn grootmoeder in Yaaq Bari Wayne, een stoffige verzameling kleien huisjes met tinnen daken in de vlakten van de Bay-regio in Zuid-Somalië. Na de het regenseizoen veranderde de geul in een diepe driehoekige kloof in de grond, gevuld met modderig water. Kinderen kwamen er als mieren op gemorste suiker op af, sprongen van de rand en doken gillend van opwinding in de duistere diepten.

Er waren veel kinderen bij van nomadische herders, die in mei en juni naar het zuiden trokken, op zoek naar betere weidegronden. Als zij arriveerden, verschenen er bruine koepels, gemaakt van kriskras gekruiste takken en veelkleurige matten, als hordes gespikkelde kevers aan de randen van de stad.

Voor mij was de nomade een romantische figuur, verwant aan de Amerikaanse cowboy uit het Wilde Westen. In het meest meedogenloze klimaat ter wereld trokken zij honderden kilometers, overlevend op kamelenmelk en gedroogd vlees, met al hun bezittingen op de rug van een kameel.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To continue reading, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you are agreeing to our Terms and Conditions.

Log in

http://prosyn.org/7RXp0yx/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.