12

Hoop temidden van de beroering in het Midden-Oosten

LONDEN – Syrië is een levende nachtmerrie. Egypte zweeft boven de rand van de afgrond. Maar zoals de opening van vredesbesprekingen tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit aantoont, zijn er tekenen van hoop. En ook al lijkt het misschien contra-intuïtief, de beroering in de regio brengt eindelijk de fundamentele problemen aan de oppervlakte, op een manier die ons in staat stelt de confrontatie met ze aan te gaan en ze te overwinnen. Het is nu geen tijd voor wanhoop, maar voor actieve betrokkenheid.

Niemand had de kansen op een wederopleving van het Israëlisch-Palestijnse vredesproces op meer dan minimaal ingeschat, maar het is toch gelukt. En dit zijn geen gesprekken over gesprekken, maar een regelrechte revival van de onderhandelingen over een uiteindelijke oplossing. Beide partijen hebben zich er bovendien toe verplicht minstens negen maanden in het proces te blijven.

Voor degenen onder ons die zich in het verleden – dikwijls tevergeefs – met deze kwestie hebben beziggehouden, is dit een enorme prestatie, die op het conto kan worden geschreven van de hardnekkige vastberadenheid van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry en de bereidheid van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en president Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit om politieke risico's te nemen tegenover hun binnenlandse publieke opinie.

Veel minder aandacht kreeg het bezoek van de Jemenitische president Abd Rabbuh Mansur Hadi aan Washington, DC. Tegen alle verwachtingen in ondergaat Jemen een proces van politieke transformatie, waarbij vijfhonderd gedelegeerden uit alle delen van de samenleving aan plannen werken voor democratie, gerechtigheid en gelijkheid.