masi1_GettyImages_plantgrowingcoinssunshine Getty Images

Hoe kunnen ontwikkelingslanden de SDGs betalen?

MANCHESTER – Met doelstellingen die zo verreikend zijn als het beëindigen van de armoede in al zijn vormen en het bewerkstelligen van kwaliteitsonderwijs voor iedereen in 2030 zijn de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDGs) zeer ambitieus – veel ambitieuzer dan hun voorganger, de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen. Of de wereld deze doelstellingen wel of niet zal verwezenlijken, zal in cruciale mate afhangen van geld – met name publiek geld.

Van oudsher zou de officiële ontwikkelingshulp (ODA) een essentiële rol moeten spelen bij het financieren van een programma als de Duurzame Ontwikkelingsagenda 2030, die de 17 SDGs omvat. Maar in een tijd dat nationalistische retoriek en isolationistisch beleid in een paar van 's werelds grootste traditionele donorlanden – vooral in de Verenigde Staten – aan belang winnen, zou deze ODA niet volstaan.

De buitenlandse hulp is de afgelopen paar jaar in feite op z'n best gelijk gebleven – en er ligt geen verhoging in het verschiet. Integendeel: het spook van een mondiale recessie – aangejaagd door de handelsoorlog van de Amerikaanse president Donald Trump – betekent dat een verlaging van de inkomsten van de donorlanden, in combinatie met een toename van de binnenlandse vraag naar hogere overheidsuitgaven, zeer wel mogelijk is. Niets van dit alles voorspelt veel goeds voor de buitenlandse hulpstromen.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

or

Register for FREE to access two premium articles per month.

Register

https://prosyn.org/N6mZp3hnl