6

De inwisselbare vazallen van de president

MOSKOU – De Russische president Vladimir Poetin zuivert systematisch zijn meest naaste en langst dienende adviseurs weg. Het meest recente – maar zeker niet laatste – slachtoffer is Sergej Ivanov, voormalig KGB-agent (net zoals Poetin zelf) en minister van Defensie, die net zijn functie als chef-staf van het Kremlin ontnomen is.

Ivanov, een relatief onafhankelijke beleidsmaker, wordt vervangen door een tandeloze duvelstoejager: het voormalig hoofd van het Protocol Schema Directoraat, Anton Vaino. Overeenkomstig is de hervormingsgezinde minister van Onderwijs en Wetenschap, Dmitri Livanov, ontslagen en vervangen door de gezichtsloze apparatsjik Olga Vasilyeva, een van de zeldzame benoemde vrouwen, die slechts bekendheid geniet vanwege haar stalinistische standpunten (stel je voor dat de Franse president een belangrijke positie in het kabinet aan een middenkader ambtenaar van het extreemrechtse Front National zou geven).

Zoals gewoonlijk geeft Poetin geen echte uitleg voor deze veranderingen, en laat hij Kremlinologen – die onder Poetin een nieuwe hypotheek op hun leven hebben gekregen – weinig anders om mee te werken dan een duidelijk patroon: zij die de president als gelijken konden aanspreken worden vervangen door degenen die hij zelf heeft gecreëerd en die hun carrière aan hem te danken hebben.

Maar waarom nu? Volgens een lid van de kring rond Poetin uit de vroege jaren van zijn regime weerspiegelt de nieuwste zuivering simpelweg de ideeën van de president over effectief management. Jaren geleden, tijdens een ontmoeting tussen Poetin en zijn regionale gevolmachtigden – wier baan feitelijk was om een oogje op de regionale gouverneurs te houden – vroeg iemand uit het publiek aan de president hoe hij de rol van de gezanten zou omschrijven. Hij antwoordde: ‘Nou, ze zijn bedoeld als een soort van…verbindingsofficieren.’