4

De noodzaak van 'insluiting'

WASHINGTON, DC – Er zijn grote sprongen voorwaarts gemaakt op weg naar het bereiken van de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen (MDG's) sinds de initiatie daarvan in 2000. Maar veel landen blijven helaas nog steeds ver verwijderd van het verwezenlijken van deze doelstellingen, en zelfs in landen waar aanzienlijke vooruitgang is geboekt, vallen sommige groepen – waaronder inheemse volkeren, bewoners van sloppenwijken of verafgelegen gebieden, religieuze of seksuele minderheden en mensen met een handicap – steevast buiten boord. In een recent rapport van de Wereldbank wordt benadrukt dat het begrijpen van de redenen hiervoor van cruciaal belang is als we ervoor willen zorgen dat onze toekomstige ontwikkelingsinspanningen effectiever en alomvattender zijn.

Sociale en economische uitsluiting is niet alleen een moreel probleem; het is ook buitengewoon duur. Een rapport van de Wereldbank uit 2010 over de uitsluiting van de Roma uit de onderwijs- en economische systemen van Europa kwam tot schattingen van een jaarlijks productiviteitsverlies van minstens $172 mln in Servië, $273 mln in de Tsjechische Republiek en $660 mln in Roemenië (tegen de wisselkoersen van april 2010). Deze verliezen weerspiegelen de verreikende gevolgen van uitsluiting. De Wereldgezondheidsorganisatie en de Wereldbank ontdekten dat kinderen met een handicap minder vaak naar school gingen dan kinderen zonder handicap – en dat zij ook vaak minder lang op school blijven. In Indonesië is er een verschil van 60% tussen het aantal gehandicapte en niet-gehandicapte kinderen dat naar de basisschool gaat, en voor de middelbare school ligt dat verschil op 58% . De resulterende gevoelens van buitensluiting en vervreemding kunnen de sociale cohesie ondermijnen en zelfs tot onrust en conflicten leiden.

Chicago Pollution

Climate Change in the Trumpocene Age

Bo Lidegaard argues that the US president-elect’s ability to derail global progress toward a green economy is more limited than many believe.

De ontluikende ontwikkelingsagenda die de opvolger zal worden van de MDG's weerspiegelt een acuter bewustzijn van het cruciale belang van 'inclusiviteit'. In zijn rapport over de agenda van na 2015 heeft het High-Level Panel of Eminent Persons (Hoge Comité van Eminente Persoonlijkheden) deze 'inclusieve benadering' benadrukt, door te stellen dat “geen enkele persoon – ongeacht zijn of haar etniciteit, geslacht, geografische herkomst, invaliditeit, ras of welke andere status dan ook – de universele mensenrechten en fundamentele economische kansen mag worden ontzegd.” Het rapport benadrukt dat de nieuwe ontwikkelingsagenda “een einde aan de discriminatie” moet maken en “de oorzaken van de armoede, uitsluiting en ongelijkheid moet aanpakken.”

Tegen deze achtergrond is het niet verrassend dat de 'inclusiviteit' een hoeksteen blijkt te zijn van het ambitieuze nieuwe voorstel voor de opvolger van de MDG's, de Sustainable Development Goals (SDG's, Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen) –, te beginnen met het proces van het selecteren van doelen, waarin de ontwikkelingslanden een leidende rol spelen.

Het bereiken van de doelen voor sociale en economische 'insluiting' zal niet makkelijk zijn. De doelen moeten helder worden gedefinieerd, meetbaar en haalbaar zijn, en zij moeten worden ondersteund door effectieve mechanismen voor toezicht en evaluatie, en gedeelde raamwerken van aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid. Bovendien moet er een systeem komen dat landen helpt de mondiale doelstellingen die bij de Verenigde Naties zijn overeengekomen om te zetten in concrete maatregelen die aansluiten bij hun specifieke economische omstandigheden en sociale normen.

Met dit doel voor ogen is de regering van Mexico dit jaar gastheer geweest van een serie workshops waar vertegenwoordigers van regeringen, VN-agentschappen, multilaterale ontwikkelingsbanken en universiteiten is gevraagd hun visies en best practices te delen, evenals hun methodologieën om inclusieve en duurzame doelen te implementeren, meten en monitoren. Deze discussies werden geïnspireerd door de belofte van de internationale gemeenschap om de structurele oorzaken van armoede, ongelijkheid en achteruitgang van het milieu aan te pakken.

De sociale en economische 'insluiting' vormen de kern van het streven van de World Bank Group om de extreme armoede te elimineren en de gedeelde welvaart te bevorderen. Deze doelstellingen kunnen immers niet worden verwezenlijkt tenzij de investeringen in ontwikkeling iedereen ten goede komen; om dit te bewerkstelligen moet de nadruk worden gelegd op groepen die consequent zijn gemarginaliseerd. Dat is de reden dat de World Bank Group de gelijkheid tot sleutelthema heeft uitgeroepen op de Jaarvergaderingen van dit jaar van de Wereldbank en het Internationale Monetaire Fonds.

Beleidsdaden en programma's die proberen de sociale uitsluiting aan te pakken doen niet noodzakelijkerwijs méér; zij doen dingen eerder ánders. Met zo'n aanpak heeft Zuid-Afrika in nog geen twintig jaar aanzienlijke vooruitgang geboekt op de weg van geïnstitutionaliseerde segregatie naar het ideaal van een “regenboognatie”.

Op dezelfde manier heeft Bangladesh de 'insluiting' bevorderd door de participatie aan zijn ooit exclusieve systeem van informele lokale justitie, de shalish, uit te breiden. Het Vietnamese Northern Mountains Poverty Reduction Project (Project voor Armoedebestrijding in de Noordelijke Bergen), in het leven geroepen om de arme dorpelingen van de regio betere sociale voorzieningen en een duurzame infrastructuur te bieden, heeft de cruciale rol aangetoond die leden van etnische minderheden kunnen spelen in ontwikkelingsinitiatieven.

Tenslotte heeft het Mexicaanse Inclusive Early Childhood Development Compensatory Education Project (Project voor Aanvullend Onderwijs tijdens de Vroege Kindertijd), gericht op het uitbreiden van de toegang tot onderwijs tijdens de vroege kindertijd en het verbeteren van de schoolresultaten in de armste gemeenten, zich met buitengesloten groepen beziggehouden om hun specifieke behoeften te identificeren. Het project voorziet bijvoorbeeld in tweetalig onderwijs, zoals dat door de inheemse ouders wordt geëist.

Het ontwerpen van een alomvattende ontwikkelingsagenda voor na 2015 is uiteraard slechts de eerste stap. De succesvolle implementatie daarvan vergt stoutmoedige beleidsstappen en een sterkere mondiale samenwerking die zich richt op de impact van uitsluiting en de onderliggende oorzaken ervan.

Fake news or real views Learn More

Bovendien moeten de wereldleiders de voornaamste lessen van de MDG's toepassen: heldere doelstellingen, een adequate financiering, en betere data zijn essentieel voor een op bewijzen gebaseerd beleid en voor het monitoren van de effectiviteit daarvan. Met zo'n benadering kan de volgende ontwikkelingsagenda er eindelijk voor zorgen dat alle groeperingen 'winst boeken' in termen van economische kansen en sociale vooruitgang.

Vertaling: Menno Grootveld