0

Migratie in beweging

LONDEN – In 2000 hebben de Verenigde Naties de Millennium Development Goals (MDGs, Millennium Ontwikkelingsdoelen) afgekondigd om vooruitgang te boeken op het gebied van belangrijke ontwikkelingsdoeleinden, zoals het terugdringen van de armoede, het bevorderen van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen, en het beteugelen van ziektes. Maar de architecten van de MDGs hebben één cruciale kwestie over het hoofd gezien: migratie. Gelukkig lijkt het erop dat de wereldleiders niet dezelfde fout zullen maken met de ontwikkelingsagenda van na 2015.

Alleen al de omvang van de bedragen die migranten jaarlijks naar hun land van herkomst sturen zou moeten volstaan om de wereld ervan te overtuigen dat migratie een prominente plek verdient in de agenda van na 2015. Vorig jaar stuurden migranten uit ontwikkelingslanden naar schatting $414 mrd naar hun families – drie maal het totaal van de officiële ontwikkelingshulp. Ruim een miljard mensen is afhankelijk van dergelijke gelden voor de financiering van onderwijs, gezondheidszorg, drinkwater en sanitaire voorzieningen. En alsof dat nog niet genoeg is, brengen deze overboekingen belangrijke macro-economische voordelen met zich mee, die landen in staat stellen hun essentiële importen te betalen, toegang te verkrijgen tot particuliere kapitaalmarkten en in aanmerking te komen voor lagere rentes op hun staatsschulden.

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

Maar een groot deel van de voordelen van de migratie wordt verkwist. Financiële tussenpersonen romen gemiddeld 9% van de overboekingen af, voor een geschat totaal van $49 mrd aan migrantenverdiensten vorig jaar. Roofzuchtige ronselaars, die dikwijls een derde van het salaris van een migrant achterhouden, steken nog eens miljarden in hun zak. Bovendien eisen smokkel, illegale handel, uitbuiting en discriminatie een niet in cijfers uit te drukken menselijke tol.

Dit is het punt waarop de ontwikkelingsagenda van na 2015 belangrijk wordt. Met de juiste prikkels kunnen overheden en bedrijven ertoe worden aangezet beleid te voeren dat ervoor moet zorgen dat meer geld arme families bereikt, terwijl moet worden gewerkt aan de bescherming van de rechten van migranten en het voorkomen van discriminatie.

Tegelijkertijd kan de agenda ertoe bijdragen de beeldvorming rond migranten te veranderen. Op dit moment wordt migratie vaak gezien als een teken dat het land van herkomst er niet in slaagt voldoende mogelijkheden te bieden, terwijl de autochtone bevolking in de landen van bestemming gelooft dat migranten hun banen stelen, hun lonen laag houden en profiteren van de sociale voorzieningen.

Maar het feit dat 9% van de Britse burgers in het buitenland woont, wijst erop dat mensen zich bewegen, ongeacht de welvaart in hun land van herkomst. Bovendien blijkt uit het bewijsmateriaal dat migranten meer bijdragen dan dat zij kosten, omdat ze de kennisuitwisseling bevorderen, evenals de handel, het toerisme, investeringen en zelfs het scheppen van arbeidsplaatsen via het ondernemerschap, terwijl ze belangrijke taken verrichten – van de zorg voor kinderen en ouderen tot het werken in hotels en restaurants, en het oogsten van gewassen – waar autochtonen hun neus voor ophalen.

Gezien de onmiskenbare voordelen van migratie is het wellicht verrassend dat dit onderwerp geen deel uitmaakte van de MDGs. Het probleem is dat er in 2000 niet genoeg bewijsmateriaal was over de invloed van migratie op de ontwikkeling, en ook niet voldoende politieke steun voor de opname ervan in de ontwikkelingsagenda.

Dat is niet langer het geval. Een groep landen, internationale instellingen en NGO's heeft bij de UN Open Working Group on Sustainable Development Goals (de Open Werkgroep van de VN over duurzame ontwikkelingsdoelstellingen – het lichaam dat verantwoordelijk is voor het faciliteren van de onderhandelingen over de agenda van na 2015) bepleit dat migratie kan helpen de armoede te verminderen en economische groei te genereren.

Het voorstel van de groep – onder meer lagere overboekingskosten, ruimere mogelijkheden om pensioenen 'mee te nemen' en krachtige actie tegen de mensenhandel – roept op tot een specifieke reeks doelen en indicatoren, die de volgende ontwikkelingsagenda substantieel zouden kunnen verrijken. Het roept er tevens toe op rekening te houden met migranten bij het meten van de vooruitgang bij het bereiken van andere doelstellingen, zoals het verzekeren van fatsoenlijk werk en gelijkwaardige toegang tot gezondheidszorg.

Er is heel veel politieke steun voor deze inspanningen. Vorig jaar oktober, toen de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties pas voor de tweede maal bijeenkwam om migratie te bespreken, zijn de lidstaten unaniem akkoord gegaan met een verklaring die opriep tot de opname van de migratieproblematiek in de agenda voor na 2015. De International Organization for Migration Council (Internationale Organisatie voor Migratie-adviezen) nam in november een soortgelijke resolutie aan, en de campagne heeft extra steun gekregen van actiegroepen en internationale organisaties.

De internationale gemeenschap heeft beloofd mensen centraal te stellen in de ontwikkelingsagenda van na 2015. Er is geen betere manier om deze belofte gestand te doen dan door de onmisbare rol te erkennen die migranten spelen, en hun rechten te beschermen. Voor dat doel moet de agenda de basis scheppen voor duurzame en betekenisvolle mondiale partnerschappen op het terrein van de migratie en de menselijke mobiliteit, overeenkomstig de inspanningen die zijn geleverd ten behoeve van de MDGs, om de handel en de technologie-overdracht te bevorderen als het om ontwikkeling gaat.

Maar niet iedereen staat achter deze doelstellingen. Een handvol nationale leiders zou zijn veto kunnen uitspreken over de opname van migratie in de agenda, op grond van – misplaatste – zorgen over de binnenlands-politieke gevolgen daarvan.

Om een dergelijke uitkomst te voorkomen is het belangrijk te signaleren dat uit peilingen blijkt dat de publieke opinie zich zorgen maakt over ongereguleerde migratie, en niet over legale migratie of rechtmatige asielzoekers. Zelfs in Europa, waar het populisme in opkomst is, zijn de burgers méér verlicht dan hun leiders: 69% van de Europeanen zegt zich geen zorgen te maken over legale migratie en 62% gelooft niet dat migranten de banen van de autochtone bevolking inpikken. Regeringen als die van Duitsland en Zweden, die de migratie in goede banen leiden en investeren in integratie, genieten de krachtigste steun van het publiek.

Het aantal migranten dat een land verwelkomt is een zaak waar alleen dat land over kan beslissen. Maar hoe migranten worden behandeld, of ze mogen houden wat ze verdienen, en wat zij bijdragen aan de sociale en economische ontwikkeling van een land, zijn zaken die iedereen aangaan. Het internationaal recht vereist dat de mensenrechten van alle migranten, ongeacht hun status, worden gerespecteerd, hetgeen ook een fundamentele voorwaarde is voor individuele en collectieve ontwikkeling.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Migratie – mits veilig, legaal en vrijwillig – is de oudste strategie om de armoede terug te dringen en de ontwikkeling te bevorderen. Het lijkt erop dat deze lang genegeerde werkelijkheid eindelijk tot het bewustzijn begint door te dringen, waardoor de discussie over de ontwikkelingsagenda van na 2015 in de juiste richting wordt geduwd.

Vertaling: Menno Grootveld