1

Suikervrije gezondheidszorg

LAGOS – Toen ik onlangs een diner bijwoonde in een restaurant in Abuja, de hoofdstad van Nigeria, zag een stel dat niet goed bij elkaar paste. De man leek op z'n minst zestig, maar was gekleed in nauwsluitende jeans en een nauwsluitend mouwloos shirt, met een grote gouden ketting en een donkere zonnebril, ook al was het al over achten 's avonds. Zijn metgezel, die niet ouder leek dan 22, kwam na hem binnen met drie vriendinnen. Ze probeerde hem in hun gesprek te betrekken, boog zich zo nu en dan zelfs naar hem toe om hem te kussen, maar een zwakke glimlach kon niet verhullen dat haar suikeroom zich ongemakkelijk voelde.

Uiteraard zijn zulke relaties niet nieuw en beperken ze zich ook niet tot Nigeria. Weinig mensen zijn nog geshockeerd als ze een rijke oudere man het zien aanleggen met jongere, armere vrouwen, met de belofte hun opleiding, reis- of shoppingbehoefte te financieren, in ruil voor wat gezelschap. Het is pas verrassend als zo'n relatie zich tot iets dieps en duurzaams ontwikkelt.

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

De relatie tussen Afrika en het Westen, vooral als het om de gezondheidszorg gaat, lijkt sterk op deze dynamiek van de suikeroom. Decennia lang zijn innovaties op het gebied van de gezondheidszorg klakkeloos overgenomen van de ontwikkelde landen, misschien met kleine variaties, op basis van de veronderstelling dat vader het het beste weet. Maar de resultaten zijn twijfelachtig, duur en vrijwel nooit van blijvende aard geweest.

De realiteit is dat de behoeften, belangen en middelen van de Afrikaanse landen substantieel verschillen van die van hun westerse tegenhangers. In de meeste Europese landen zijn er bijvoorbeeld ruwweg dertig artsen voor iedere duizend patiënten; in Nigeria is die verhouding eerder vier op de honderdduizend. Gezien deze verschillen is het niet verrassend dat de westerse medische protocollen niet werken in de ontwikkelingslanden.

Het probleem is dat het lastig is geweest om van de overtuiging af te komen dat innovatie slechts één kant op stroomt: van noord naar zuid. Maar ontwikkelingslanden kunnen helpen de gezondheidszorg in de westerse landen te verbeteren, die helemaal niet perfect is (zelfs niet in eigen huis).

Naarmate de bevolking van de ontwikkelde landen vergrijst zullen de kosten van de gezondheidszorg uit de hand lopen. De totale uitgaven aan gezondheidszorg in de Verenigde Staten zullen in 2021 naar verwachting op $4,8 bln uitkomen – bijna een vijfde van het bruto binnenlands product, tegen $2,6 bln in 2010 en $75 mrd in 1970. Op dezelfde manier zouden in Europa de publieke uitgaven aan de gezondheidszorg kunnen stijgen van 8% van het bbp in 2000 naar 14% in 2030.

De vooruitgang op het terrein van de medische technologie draagt ook aanzienlijk – 38 tot 65%, volgens de Robert Wood Johnson Foundation – bij aan de stijging van de uitgaven aan gezondheidszorg. Dergelijke technologieën verbreden het scala aan behandelingen dat beschikbaar is voor patiënten, maar dikwijls door opties met lagere kosten te vervangen door diensten met hogere kosten. Meer kosteneffectieve oplossingen zijn van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat meer mensen toegang hebben tot levensreddende medische technologieën.

Dat is het punt waarop de innovaties uit de ontwikkelingslanden belangrijk worden. De steeds verder toenemende mondiale connectiviteit heeft het innovatielandschap opnieuw vormgegeven, waardoor iedereen met een mobiele telefoon of een internetaansluiting toegang kreeg tot de ideeën en middelen die zij nodig hebben om echte veranderingen te kunnen bewerkstelligen. Voeg daaraan een behoefteniveau toe dat de ontwikkelde landen niet delen en de ontwikkelingslanden kunnen niet alleen hun eigen gezondheidszorgsystemen in een stroomversnelling brengen, maar ook helpen oplossingen aan te dragen voor de gezondheidszorgproblemen van de ontwikkelde wereld.

Het goede nieuws is dat het innovatiepotentieel van de ontwikkelingslanden steeds duidelijker wordt. Om de hindernissen te kunnen nemen die worden opgelegd door het gebrek aan moderne infrastructuur van hun landen doen de Afrikanen steeds vaker hun voordeel met mobiele technologieën en duurzame energiebronnen zoals zonne-energie.

Op het gebied van de gezondheidszorg is er het Ghanese mPedigree Network – het eerste bedrijf dat een systeem van korte mobiele codeboodschappen heeft ingevoerd voor het opsporen van namaakmedicijnen, die iedere dag wereldwijd gemiddeld tweeduizend sterfgevallen teweegbrengen. Door een eenvoudige mobiele telefoon te gebruiken kunnen mensen onmiddellijk – en zonder enige kosten – verifiëren of een bepaald geneesmiddel authentiek is. Op vergelijkbare wijze kost de in India ontwikkelde Embrace infant warmer grofweg $200, tegen $2000 voor een conventionele couveuse in de VS, waardoor miljoenen te vroeg geboren en te weinig wegende kinderen toegang hebben tot een levensreddend hulpmiddel.

Honderden innovaties als deze kunnen leiden tot gezondheidszorg van hoge kwaliteit voor degenen die dat het meest nodig hebben, voor slechts 1% van de kosten in Amerika, Europa of Japan. Dit soort innovaties kan de levens van miljoenen mensen in de ontwikkelingslanden verbeteren, terwijl er een bijdrage wordt geleverd aan de terugdringing van de verlammende kosten van de gezondheidszorg in het Westen.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Relaties tussen suikerooms en hun metgezellen duren meestal nooit lang. Maar een relatie van gelijken heeft een goede kans op overleving. Het is tijd dat de wereldleiders en multilaterale organisaties het innovatiepotentieel van Afrika erkennen en steunen – ten bate van iedereen.

Vertaling: Menno Grootveld