0

Het trainen van de toekomstige gezondheidszorgprofessionals in het Midden-Oosten

BOSTON – De volksgezondheidsproblematiek in het Midden-Oosten is enorm, vooral als je rekening houdt met de veranderende bevolkingssamenstelling van de regio, die veel vluchtelingen en gastarbeiders telt. Alleen de vluchtelingenbevolking al bestaat nu uit miljoenen mensen en trekt een zware wissel op de gezondheidszorgsystemen in Jordanië, Libanon en Turkije, bijna tot op het breekpunt.

De rijke landen van de Samenwerkingsraad van de Golf (GCC) vergissen zich als ze denken dat ze immuun zijn voor de volksgezondheidsproblemen van hun buurlanden. Hoewel de GCC-landen grote vooruitgang hebben geboekt op het gebied van de hygiène en de zorg voor moeder en kind, vormen ze het mondiale epicentrum van chronische, niet-overdraagbare ziekten – zoals obesitas, diabetes, hartziekten, en steeds vaker ook kanker – die het gevolg zijn van een verkeerde levensstijl en dieet.

 1972 Hoover Dam

Trump and the End of the West?

As the US president-elect fills his administration, the direction of American policy is coming into focus. Project Syndicate contributors interpret what’s on the horizon.

Erger nog, de nationale gezondheidszorgsystemen van de GCC-landen hebben een tekort aan lokale artsen en getrainde professionals die in de lokale gezondheidsdienstverlening werken. Dit leidt tot een hoog personeelsverloop als gevolg van overwerk, en tot een grotere behoefte aan buitenlandse gezondheidszorgwerkers om de opengevallen plekken op te vullen.

De beleidsmakers van de GCC-landen hebben zich terecht gericht op het uitbreiden van de toegang tot en de subsidies voor kwalitatief goede gezondheidszorg. Maar de eerlijke verdeling van de gezondheidszorgdiensten onder zowel inheemse bevolkingsgroepen als immigrantenpopulaties is dikwijls een netelige beleidskwestie. En nu moeten de beleidsmakers ook meer aandacht geven aan de arbeidskrachten in de gezondheidszorg zelf, om ervoor te zorgen dat die adequaat zijn opgeleid en getraind voor de uitdagingen die de regio te wachten staan.

De trainingsprogramma's in de nationale gezondheidszorgsystemen van de GCC-landen richten zich vandaag de dag bij lange na niet genoeg op innovatie of systeemdenken, teneinde de efficiency en de doelmatigheid te verbeteren. Als artsen en gezondheidszorgwerkers geen multidisciplinaire training krijgen, zullen zij niet goed zijn uitgerust om de plaatselijke volksgezondheidsbehoeften in de regio te onderkennen en aan te pakken. Om de voorziening van diensten en zorg te verbeteren, zullen GCC-landen een nieuw beleidsraamwerk moeten ontwikkelen dat zowel de onderwijssector als de volksgezondheidssector omvat.

De afgelopen tien jaar is het hoger onderwijs snel gegroeid in het Midden-Oosten. Regeringen hebben educatieve vrijhandelszones in het leven geroepen – zoals de “Knowledge Villages” en “Education Cities” in de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar – en miljarden dollars geïnvesteerd in nieuwe en bestaande universiteiten, zoals in Saoedi-Arabië. Als gevolg daarvan hebben nieuwe universiteiten, onderzoeksinstellingen en educatieve programma's wetenschappers en andere professionals naar de regio gelokt.

Toch streven te weinig plaatselijke studenten – en veel te weinig jonge mannen – een carrière in de volksgezondheid na. Hoewel het totale aantal studenten op het gebied van de volksgezondheid toeneemt, komen de meesten van buiten de regio, wat alleen maar de huidige te grote afhankelijkheid van de GCC-landen van buitenlandse werkers zal intensiveren.

Veel universiteiten in de regio hebben een premie op innovatie gezet, wat erop duidt dat de gezondheidszorgdiensten zullen verbeteren. Maar ook al is de volksgezondheid een grote regionale uitdaging, tot nu toe hebben de universiteiten veel meer nadruk gelegd op onderwerpen in de sfeer van de techniek en de technologie.

Op grond van mijn eigen analyse van de plaatselijke instellingen blijkt dat de studenten van de gezondheidszorgopleidingen wel individuele medische aandoeningen leren behandelen, maar niet genoeg onderricht krijgen in bredere volksgezondheidskwesties. De huidige curricula stellen de studenten niet bloot aan kwesties die de vluchtelingen, migranten of de bredere bevolking raken. Hoewel instellingen als Weill Cornell in Qatar en de Gulf University of Science and Technology in Koeweit innovatieve onderzoeks- en trainingsprogramma's zijn gestart, die zich richten op dit soort gezondheidszorgproblemen, is er nog veel méér nodig.

Een ander probleem is dat de opleidings- en trainingsprogramma's van de regio niet genoeg systeemdenken stimuleren. Wereldwijd beweegt het volksgezondheidsbeleid zich in de richting van een meer multidisciplinaire integratie van technische, geneeskundige, sociale en managementwetenschappen, en de geesteswetenschappen. Door deze geïntegreerde aanpak (nog) niet te omarmen, lopen de GCC-instellingen het risico achterop te raken.

Technologie en nieuwe benaderingen van de volksgezondheid zijn belangrijk, maar zullen ineffectief blijken als ze niet worden afgestemd op de werkelijke noden van de plaatselijke bevolking. Dit is de reden dat de GCC-landen de technologische ontwikkeling op plaatselijk niveau moeten bevorderen, en daarin moeten investeren, en ruimte moeten scheppen voor technici om met plaatselijke volksgezondheidsprofessionals samen te werken. Dergelijke partnerschappen zijn noodzakelijk voor de aanpak van besmettelijke en chronische ziekten, die gemeenschappen in de hele regio bedreigen, en zij hebben als extra voordeel dat ze de jongeren uit de regio voorzien van ondernemerskansen.

De landen van het Midden-Oosten hebben behoefte aan volledig geïntegreerde, op innovatie gerichte kaders voor het trainen van gezondheidszorgprofessionals, zodat zij zich met hun huidige volksgezondheidsproblematiek kunnen bezighouden en zich kunnen voorbereiden op nieuwe, onverwachte ontwikkelingen, zoals het “Middle East respiratory syndrome” (doorgaans MERS genoemd), ebola, en andere infectieziekten, die zonder enige waarschuwing vooraf kunnen opduiken.

Fake news or real views Learn More

De bevolking van het Midden-Oosten zal blijven groeien; maar of de regio ook zal groeien qua mondiaal belang als knooppunt voor de handel en economische ontwikkeling zal deels afhangen van het vermogen van regeringen om het onderwijs in en de praktijk van de volksgezondheid te hervormen.

Vertaling: Menno Grootveld