0

De obligatie van de diaspora

WASHINGTON, DC – De doelen van de ontwikkelingsagenda na 2015 kunnen niet behaald worden zonder goede programma’s en adequate financiering. De officiële ontwikkelingshulp bedraagt zo’n 130 miljoen dollar per jaar. Alhoewel directe buitenlandse investeringen en beleggingen arme economieën kunnen helpen moeten er nog andere bronnen van financiën voor ontwikkeling gevonden worden.

Een te weinig gebruikte hulpbron is financiering door de diaspora; dat zijn de overschrijvingen en spaartegoeden van burgers die in het buitenland werken die teruggestuurd worden naar familie en vrienden. De uitdaging is om deze inkomens effectief te kanaliseren.

Er zijn wereldwijd meer dan 230 miljoen internationale immigranten, wat meer is dan de bevolking van het op vier na meest bevolkte land ter wereld, Brazilië. De geschatte 2,6 biljoen dollar die ze jaarlijks verdienen overstijgt het bbp van het Verenigd Koninkrijk, ’s werelds zesde economie. Veel van dit inkomen is belast of wordt uitgegeven in de gastlanden. Maar als je aanneemt dat 20% hiervan gespaard wordt (wat dicht bij het gemiddelde voor ontwikkelingslanden ligt), impliceert dit dat de diaspora jaarlijks meer dan 500 miljard dollar spaart.

In 2013 stuurden migranten uit ontwikkelingslanden rond de 404 miljard dollar naar hun thuislanden (exclusief de grote niet geregistreerde geldstromen die door informele kanalen arriveren). India ontving 70 miljard dollar, meer dan de waarde van zijn export van informatietechnologie-services. De overschrijvingen naar Egypte waren groter dan de inkomsten uit het Suezkanaal. En de inkomsten van expats droegen voor meer dan een derde bij aan het nationale inkomen van Tadzjikistan.