De obligatie van de diaspora

WASHINGTON, DC – De doelen van de ontwikkelingsagenda na 2015 kunnen niet behaald worden zonder goede programma’s en adequate financiering. De officiële ontwikkelingshulp bedraagt zo’n 130 miljoen dollar per jaar. Alhoewel directe buitenlandse investeringen en beleggingen arme economieën kunnen helpen moeten er nog andere bronnen van financiën voor ontwikkeling gevonden worden.

Een te weinig gebruikte hulpbron is financiering door de diaspora; dat zijn de overschrijvingen en spaartegoeden van burgers die in het buitenland werken die teruggestuurd worden naar familie en vrienden. De uitdaging is om deze inkomens effectief te kanaliseren.

Er zijn wereldwijd meer dan 230 miljoen internationale immigranten, wat meer is dan de bevolking van het op vier na meest bevolkte land ter wereld, Brazilië. De geschatte 2,6 biljoen dollar die ze jaarlijks verdienen overstijgt het bbp van het Verenigd Koninkrijk, ’s werelds zesde economie. Veel van dit inkomen is belast of wordt uitgegeven in de gastlanden. Maar als je aanneemt dat 20% hiervan gespaard wordt (wat dicht bij het gemiddelde voor ontwikkelingslanden ligt), impliceert dit dat de diaspora jaarlijks meer dan 500 miljard dollar spaart.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles from our archive every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/DT11PVL/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.