Spencer Platt/Getty Images

Lessen trekken uit de verwoestingen van Hurricane Harvey

NEW YORK – Hurricane Harvey heeft in zijn spoor ontwortelde levens achtergelaten, en een enorme schade aan vastgoed en infrastructuur, die door sommigen wordt geschat op $150-180 mrd. Maar de storm die bijna een week lang de kust van Texas heeft geteisterd, roept ook diepgaande vragen op over het economische systeem en de politiek van de Verenigde Staten.

Het is uiteraard ironisch dat een gebeurtenis die zó nauw verbonden is met klimaatverandering zich voordoet in een staat waar zó veel ontkenners van diezelfde klimaatverandering wonen en waarvan de economie zó zwaar afhankelijk is van de fossiele brandstoffen die de opwarming van de aarde in de hand werken. Natuurlijk kan geen enkele specifieke klimaatgebeurtenis rechtstreeks in verband worden gebracht met de toename van de broeikasgassen in de atmosfeer. Maar wetenschappers voorspellen al een hele tijd dat die toename niet alleen de gemiddelde temperatuur op aarde zou doen stijgen, maar ook de veranderlijkheid van het weer zou doen toenemen – en met name het voorkomen van extreme weersgebeurtenissen als Hurricane Harvey. Het Intergouvernementele Panel over de Klimaatverandering is diverse jaren geleden al tot de slotsom gekomen dat “er bewijzen zijn dat sommige extremen veranderd zijn als gevolg van antropogene invloeden, waaronder toenames in de atmosferische concentraties van broeikasgassen.” Astrofysicus Adam Frank heeft kort en bondig wijze uitgelegd dat “méér warmte tot méér vocht in de lucht leidt, wat weer leidt tot heviger neerslag.”

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Houston en Texas zelf niet veel aan de toename van de broeikasgassen hadden kunnen doen, hoewel ze wel een actievere rol hadden kunnen vervullen bij het aandringen op een sterk klimaatbeleid. Maar de plaatselijke autoriteiten hadden zich ook veel beter kunnen voorbereiden op dit soort gebeurtenissen, die het gebied met enige regelmaat treffen.

Bij het reageren op de orkaan – en het financieren van een deel van de herstelwerkzaamheden – wendt iedereen zich tot de overheid, net zoals dat het geval was in de nasleep van de economische crisis van 2008. Opnieuw is het ironisch dat dit nu gebeurt in een deel van het land waar de overheid en collectief handelen zo dikwijls onder vuur liggen. Het was niet minder ironisch toen de titanen van het Amerikaanse bankwezen, nadat ze het neoliberale evangelie hadden gepredikt van het verkleinen van de overheid en het afschaffen van regels die hun gevaarlijkste en meest anti-sociale activiteiten verboden, zich op het moment van hun grootste nood tot diezelfde overheid wendden.

Er kan een overduidelijke les uit deze episodes worden getrokken: markten zijn op zichzelf niet in staat de bescherming te bieden die samenlevingen nodig hebben. Als markten falen, zoals zij vaak doen, is collectief handelen noodzakelijk.

En er is, zoals bij financiële crises, behoefte aan preventief collectief handelen om de impact van klimaatverandering te verzachten. Dit betekent dat ervoor moet worden gezorgd dat gebouwen en infrastructuur zó worden gebouwd dat ze extreme weersgebeurtenissen kunnen weerstaan, en dat zij zich niet op plekken bevinden die het kwetsbaarst zijn voor ernstige schade. Het betekent ook dat ecologische systemen, met name wetlands, die een belangrijke rol kunnen spelen bij het absorberen van de impact van stormen, moeten worden beschermd. Het betekent het elimineren van het risico dat een natuurramp kan leiden tot het vrijkomen van gevaarlijke chemicaliën, zoals in Houston is gebeurd. En het betekent het achter de hand houden van adequate noodmaatregelen, zoals het evacueren van mensen.

The World’s Opinion Page

Help support Project Syndicate’s mission

subscribe now

Effectieve overheidsinvesteringen en sterke regelgeving zijn nodig om al deze uitkomsten te bewerkstelligen, ongeacht de heersende politieke cultuur in Texas en elders. Zonder adequate regelgeving hebben individuen en bedrijven geen prikkels om toereikende voorzorgsmaatregelen te nemen, omdat zij weten dat een groot deel van de kosten van extreme gebeurtenissen toch wel door anderen zal worden gedragen. Zonder adequate publieke planning en regelgeving, ook op het gebied van het milieu, zullen overstromingen erger worden. Zonder rampenplanning en toereikende financiering kan iedere stad te maken krijgen met het dilemma waarmee Houston werd geconfronteerd: als er geen evacuatie wordt bevolen, zullen veel mensen omkomen; maar als er wél een evacuatie wordt bevolen, zullen er mensen omkomen in de daaruit voortvloeiende chaos, terwijl het vastzittende verkeer ervoor zal zorgen dat mensen niet weg kunnen komen.

Amerika en de wereld betalen een hoge prijs voor de toewijding aan de extreme anti-overheidsideologie van president Donald Trump en zijn Republikeinse Partij. De wereld betaalt een hoge prijs, omdat de cumulatieve broeikasgasemissies van de Verenigde Staten groter zijn dan die van enig ander land; zelfs vandaag de dag zijn de Verenigde Staten een van de wereldleiders als het gaat om broeikasgasemissies per hoofd van de bevolking. Maar Amerika betaalt eveneens een hoge prijs: andere landen, zelfs arme ontwikkelingslanden als Haïti en Ecuador, lijken te hebben geleerd (vaak tegen hoge kosten en slechts na een paar grote calamiteiten) hoe ze natuurrampen beter in de hand kunnen houden.

Na de verwoesting van New Orleans door Hurricane Katrina in 2005, de sluiting van een groot deel van New York City door Sandy in 2012, en de ontwrichting waar Harvey Texas nu op trakteert, kunnen en moeten de VS het beter doen. Het land heeft de middelen en de vaardigheden om deze complexe gebeurtenissen en hun gevolgen te analyseren, en regels en investeringsprogramma's te formuleren en te implementeren die de negatieve gevolgen voor levens en bezittingen verzachten.

Wat Amerika niet heeft, is een samenhangend beeld van de overheid bij degenen ter rechterzijde van het politieke spectrum die, werkend met speciale belangen die profiteren van het extreme beleid, met twee tongen blijven spreken. Vóór er sprake is van een crisis verzetten zij zich tegen regulering en tegen overheidsinvesteringen en -planning; na afloop eisen zij – en krijgen zij – miljarden dollars ter compensatie van hun verliezen, zelfs de verliezen die makkelijk hadden kunnen worden voorkomen.

Je kunt alleen maar hopen dat Amerika en andere landen niet nóg meer overreding door de natuur nodig hebben voordat ze lessen trekken uit de verwoestingen van Hurricane Harvey.

Vertaling: Menno Grootveld

http://prosyn.org/J1jFkES/nl;

Handpicked to read next

  1. Television sets showing a news report on Xi Jinping's speech Anthony Wallace/Getty Images

    Empowering China’s New Miracle Workers

    China’s success in the next five years will depend largely on how well the government manages the tensions underlying its complex agenda. In particular, China’s leaders will need to balance a muscular Communist Party, setting standards and protecting the public interest, with an empowered market, driving the economy into the future.

  2. United States Supreme Court Hisham Ibrahim/Getty Images

    The Sovereignty that Really Matters

    The preference of some countries to isolate themselves within their borders is anachronistic and self-defeating, but it would be a serious mistake for others, fearing contagion, to respond by imposing strict isolation. Even in states that have succumbed to reductionist discourses, much of the population has not.

  3.  The price of Euro and US dollars Daniel Leal Olivas/Getty Images

    Resurrecting Creditor Adjustment

    When the Bretton Woods Agreement was hashed out in 1944, it was agreed that countries with current-account deficits should be able to limit temporarily purchases of goods from countries running surpluses. In the ensuing 73 years, the so-called "scarce-currency clause" has been largely forgotten; but it may be time to bring it back.

  4. Leaders of the Russian Revolution in Red Square Keystone France/Getty Images

    Trump’s Republican Collaborators

    Republican leaders have a choice: they can either continue to collaborate with President Donald Trump, thereby courting disaster, or they can renounce him, finally putting their country’s democracy ahead of loyalty to their party tribe. They are hardly the first politicians to face such a decision.

  5. Angela Merkel, Theresa May and Emmanuel Macron John Thys/Getty Images

    How Money Could Unblock the Brexit Talks

    With talks on the UK's withdrawal from the EU stalled, negotiators should shift to the temporary “transition” Prime Minister Theresa May officially requested last month. Above all, the negotiators should focus immediately on the British budget contributions that will be required to make an orderly transition possible.

  6. Ksenia Sobchak Mladlen Antonov/Getty Images

    Is Vladimir Putin Losing His Grip?

    In recent decades, as President Vladimir Putin has entrenched his authority, Russia has seemed to be moving backward socially and economically. But while the Kremlin knows that it must reverse this trajectory, genuine reform would be incompatible with the kleptocratic character of Putin’s regime.

  7. Right-wing parties hold conference Thomas Lohnes/Getty Images

    Rage Against the Elites

    • With the advantage of hindsight, four recent books bring to bear diverse perspectives on the West’s current populist moment. 
    • Taken together, they help us to understand what that moment is and how it arrived, while reminding us that history is contingent, not inevitable


    Global Bookmark

    Distinguished thinkers review the world’s most important new books on politics, economics, and international affairs.

  8. Treasury Secretary Steven Mnuchin Bill Clark/Getty Images

    Don’t Bank on Bankruptcy for Banks

    As a part of their efforts to roll back the 2010 Dodd-Frank Act, congressional Republicans have approved a measure that would have courts, rather than regulators, oversee megabank bankruptcies. It is now up to the Trump administration to decide if it wants to set the stage for a repeat of the Lehman Brothers collapse in 2008.