women flooding PUNIT PARANJPE/AFP/Getty Images

Rampen discrimineren – noodhulp zou dit niet moeten doen

ISTANBUL – Toen aardverschuivingen begin 2009 delen van de Khatlon-provincie in Tadzjikistan verwoestten was het dorp Baldzhuvan beter voorbereid dan de meeste andere. Bibi Rahimova, plaatselijk maatschappelijk werker, had jaren besteed aan het wijzen op de gevaren van het wonen onder onstabiel terrein; toen de heuvels uiteindelijk wegspoelden werden alle huishoudens op tijd geëvacueerd en gingen er geen levens verloren.

Rahimova was onderdeel van een gemeentelijk crisisteam dat in rampgevaarreductie was getraind door Oxfam International. Haar inspanningen voor tijdens en na de modderstromen maakten haar in het ruige westen van Tadzjikistan tot een held. Maar haar heroïek zorgde ook voor iets anders: deze diende als herinnering dat er levens gered worden wanneer vrouwen bij rampenplannen en herstel betrokken worden.

Natuurrampen treffen vrouwen en kinderen disproportioneel, vooral in landen waar de socio-economische status van vrouwen laag is. Toen Oxfam bijvoorbeeld het dodental van de tsunami van december 2004 in de Indische Oceaan optelde vond men dat er vier maal zoveel vrouwen als mannen omgekomen waren; in India, Indonesië, en Sri Lanka was 60% tot 80% van de doden vrouw. Dit soort ratio’s zijn in talloze andere rampen herhaald geworden. Het probleem begint met de manier waarop rampen in de media verslagen worden, met weinig aandacht voor de verschillen in het aantal mannen en vrouwen dat getroffen wordt.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

or

Register for FREE to access two premium articles per month.

Register

https://prosyn.org/9gaXrI5nl