16

De migratie-supermachten

LONDEN – We zijn het tijdperk van de migratie binnengetreden. Als alle mensen die buiten hun geboorteland wonen zouden samenkomen om hun eigen land te vormen – een republiek van ontwortelden – zou dat het op vier na grootste land ter wereld zijn, met een bevolkingsomvang van ruim 240 miljoen mensen.

Hoewel er veel is geschreven over de manier waarop een wereld in beweging de nationale politiek verandert, is er weinig aandacht geweest voor de geopolitieke gevolgen. Maar het massale verkeer van mensen leidt nu al tot drie soorten migratie-supermachten: de nieuwe kolonisten, de “integratoren” en de intermediairs.

De nieuwe kolonisten roepen het beeld op van de Europese kolonisten die zich in de 18e en 19e eeuw over de wereld verspreidden, waarmee zij niet alleen zichzelf maar ook hun geboortelanden een plezier deden. Op dezelfde manier helpen de meest mobiele bevolkingsgroepen van de 21e eeuw hun geboortelanden bij het verkrijgen van toegang tot markten, technologie en een politieke stem in de wereld.

De Amerikaanse journalist Howard W. French beschrijft hoe Afrika “China’s tweede continent” is geworden, nu ruim een miljoen nieuwe Chinese kolonisten het beneden de Sahara gelegen deel van Afrika herscheppen. En nu er meer Chinese burgers buiten het Chinese vasteland leven dan er Fransen in Frankrijk wonen, speelt zich op vrijwel ieder continent eenzelfde verhaal af. Als deze migranten naar China terugkeren, worden hun capaciteiten op deskundige wijze “geoogst”. In China bekend staand als de “zeeschildpadden” domineren zij de technologiesector van hun land.