4

Houdt het internet belastingvrij!

WASHINGTON, DC – Als je een van de grootste protesten in Oost-Europa sinds de val van het communisme hebt uitgelokt, weet je dat je de kiezers tegen je in het harnas hebt gejaagd. Dat is precies wat de Hongaarse regering heeft gedaan toen zij onlangs een vlakke 'internetbelasting' van 50 eurocent per gigabyte voorstelde. Ruim honderdduizend betogers gingen in Boedapest de straat op, woedend op de politieke symboliek van de belasting en de zeer reële economische gevolgen ervan. De regering van premier Viktor Orbán kwam al snel op haar besluit terug.

De in Hongarije voorgestelde belasting was absurd – zij leek op het opleggen van een vergoeding voor het lezen van boeken of voor het voeren van een gesprek met je vrienden. Maar het voorstel, ook al is het verworpen (hoewel Orbán erop heeft gezinspeeld dat hij het in een andere vorm zou kunnen herintroduceren), blijft zorgwekkend, omdat het deel uitmaakt van een verontrustende trend. Een groot aantal landen heeft belastingen en tarieven ingevoerd die de adoptie en het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën (ICT) schaden. In totaal leggen 31 landen – waaronder Turkije, Brazilië en Griekenland – 5% of meer bovenop de kosten van ICT, naast de normale BTW.

De voorgestelde belasting in Hongarije zou bijzonder zwaar zijn geweest, omdat die de kosten van het mobiele dataverkeer met 5 tot 15% zou hebben verhoogd en een nog grotere invloed zou hebben gehad op vaste breedbandaansluitingen. Zowel voor jongeren als voor armen zou dat een aanzienlijke last zijn geweest. Een maximum van €2,30 per persoon, haastig voorgesteld na de aanvankelijke publieke verontwaardiging, zou weinig hebben bijgedragen aan de verlichting van die last voor internetgebruikers met een laag inkomen, terwijl de totale opbrengst van het programma drastisch zou zijn gereduceerd.

Zoals de demonstranten in Boedapest hebben betoogd, is de voorgestelde belasting slecht voor Hongarije. Maar zij is ook slecht voor andere landen. Krap bij kas zittende regeringen zoeken hun toevlucht tot deze belastingen, omdat ICT-goederen en -diensten een makkelijk doelwit zijn voor de belastingdienst. Bovendien worden die soms ten onrechte betiteld als luxe-producten – alsof het internet geen centraal gegeven in het leven van veel mensen is geworden.