4

Wat Iran wil in 2014

TEHERAN – Toen ik campagne voerde om president van Iran te worden beloofde ik om realisme en het nastreven van de idealen van de Islamitische Republiek met elkaar te balanceren en won zo de steun van de Iraanse stemmers met een ruime marge. Krachtens het mandaat dat ik van het volk gekregen heb, heb ik mijzelf geëngageerd aan matiging en gezond verstand, wat nu de leidraad is voor al het beleid van mijn regering. Dit engagement leidde direct naar de voorlopige internationale overeenkomst die in november in Geneve gesloten werd over het Iraanse atoomprogramma. Het zal onze besluitvorming in 2014 verder leiden.

In termen van buitenlands beleid doet mijn regering inderdaad afstand van extreme benaderingen. We zoeken effectieve en constructieve diplomatieke relaties en een focus op het opbouwen van wederzijds vertrouwen met onze buren en andere regionale en internationale actoren, wat ons daarbij in staat stelt om ons buitenlands beleid te oriënteren op economische ontwikkeling in het binnenland. Voor dit doel zullen we ons inspannen om spanningen in onze buitenlandse relaties weg te nemen en onze banden met traditionele en nieuwe partners te versterken. Het is duidelijk dat dit het creëren van een binnenlandse consensus en het stellen van transparante doelen vereist, een proces dat nu bezig is.

Terwijl we confrontatie en vijandschap zullen vermijden, zullen we ook actief onze bredere belangen nastreven. Maar, gegeven een steeds meer onderling verbonden en afhankelijke wereld, kunnen uitdagingen alleen worden aangegaan door interactie en actieve samenwerking tussen staten. Geen enkel land (inclusief de grote machten) kan effectief in zijn eentje omgaan met de uitdagingen waar het mee te maken heeft.

De snelle inhaalslag van de ontwikkelende en opkomende economieën qua groei duidt erop dat hun gezamenlijke economische gewicht op het punt staat dat van de ontwikkelde wereld te overtreffen. De huidige ontwikkelende en opkomende landen zijn in 2030 waarschijnlijk verantwoordelijk voor 60% van het bbp ter wereld, van zo’n 40% in 2000, wat ze in staat stelt om een veel grotere rol te spelen op het wereldtoneel.