2

Hacken voor de mensheid

CAMBRIDGE – Oscar Wilde deed de beroemde uitspraak: ‘Het leven imiteert de kunst veel meer dan de kunst het leven imiteert.’ In het geval van de film The Interview van Sony Pictures wordt de wereld geconfronteerd met een verdere herhaling van deze tekst: het leven imiteert de kunst die het leven imiteert. Het uitbrengen van de film veroorzaakte internationale intriges, drama, en een schimmige geopolitieke machtsstrijd. Het had zelfs een ernstige toespraak van de president van de VS tot gevolg – allemaal vanwege een simpel geval van hacking.

Inbreken in informatiesystemen is niets nieuws; het gaat hand in hand met de opkomst van de telecommunicatie. Een van de eerste aanvallen trof een radio-demonstratie van Guglielmo Marconi in 1903, toen hij in verbinding stond met Londen, bijna 500 kilometer verderop. Nevil Maskelyne, een goochelaar in music-halls die radiomagnaat wilde worden en gedwarsboomd werd door de patenten van de Italiaanse uitvinder, wist de controle over het systeem over te nemen en obscene boodschappen naar het geschokte publiek van de Royal Institution uit te zenden.

 1972 Hoover Dam

Trump and the End of the West?

As the US president-elect fills his administration, the direction of American policy is coming into focus. Project Syndicate contributors interpret what’s on the horizon.

Alhoewel hacken dus net zo oud is als draadloze verbindingen zelf, is er veel veranderd sinds de tijd van Marconi. Informatienetwerken bedekken nu onze hele planeet en verzamelen en verzenden in real time gigantische hoeveelheden data. Ze maken veel alledaagse activiteiten mogelijk: communicatie op elk gewenst moment, sociale media, financiële transacties en logistiek management. Het belangrijkste is dat informatie niet langer gebonden is aan het virtuele domein, maar onze hele leefomgeving doordringt. De fysieke, biologische en digitale werelden beginnen samen te vallen – en hiermee ontstaan wat wetenschappers ‘cyber-fysieke systemen’ noemen.

Auto’s bijvoorbeeld zijn van zuiver mechanische machines in ware computers op wielen geëvolueerd. Het zelfde gebeurt met andere consumentengoederen; we verbinden nu wasmachines en lerende thermostaten met elkaar, om het nog niet eens te hebben over Bluetooth-tandenborstels en gecomputeriseerde kinderweegschalen.

Er bestaan al cyber-fysieke systemen van macroniveau (denk hierbij bijvoorbeeld aan stadstransport zoals Uber) tot microniveau (bijvoorbeeld het kloppen van het menselijk hart). Onze eigen lichamen zijn, voorzien van connected mobiele apparaten, doordrenkt met meer computerkracht dan de NASA in totaal tot zijn beschikking had ten tijde van de Apollo-missies.

Alles bij elkaar belooft dit vele aspecten van het menselijk leven revolutionair te zullen veranderen (mobiliteit, energiebeheer, gezondheidszorg en nog veel meer) en dit zou naar een groenere en efficiëntere toekomst kunnen leiden. Maar cyber-fysieke systemen vergroten ook de kwetsbaarheid voor kwaadaardige hackers, een probleem dat besproken wordt op het Wereld Economisch Forum in Davos. Aanvallen kunnen tegenwoordig, in plaats van geïsoleerd te blijven in cyberspace, verwoestende effecten hebben op de echte wereld. Het is zeer hinderlijk als een softwarevirus onze computers laat crashen, maar stel dat het virus onze auto’s laat crashen?

Kwaadaardige hackers zijn moeilijk te bestrijden met de traditionele middelen van de overheid en industrie; de Sony Pictures-affaire was hier een veelzeggend voorbeeld van. Hacken kan vanuit overal en nergens, met mogelijk gebruik van verschillende netwerken op obscure locaties. Het is niet vatbaar voor conventionele vergeldings- en beveiligingsstrategieën. Zoals toenmalig minister van Defensie Leon Panetta in 2012 waarschuwde, is de Verenigde Staten met zijn huidige systemen kwetsbaar voor een ‘cyber Pearl Harbour’, dat treinen zou kunnen laten ontsporen, de watervoorzieningen vergiftigen en elektriciteitsnetten verlammen.

Dus hoe kunnen we zo’n scenario voorkomen?

Eén van de opties zou verrassend genoeg het promoten van een algemene acceptatie van het hacken zelf kunnen zijn. Bekendheid met de gereedschappen en methoden van hackers biedt een krachtig voordeel in het diagnosticeren van de gezondheid van bestaande systemen, en zelfs in het vanaf de basis naar de top ontwerpen van een striktere beveiliging; een praktijk die als ‘white hat’ hacking bekend staat. Ethische infiltratie stelt een beveiligingsteam in staat om digitale netwerken resistenter voor aanvallen te maken door de zwaktes ervan te identificeren. Dit zou, terwijl het onderzoek aan universiteiten en in het bedrijfsleven zich de komende jaren verder zal concentreren op de ontwikkeling van verdere technische beveiliging, routinepraktijk kunnen worden voor overheden en bedrijven (een soort cyberbrandoefening).

In de regel neemt de huidige beveiliging de vorm aan van autonome constant waakzame digitale ‘supervisors’; computers en code die andere computers en code besturen. Overeenkomstig met traditionele militaire commando en controle protocollen maken ze gebruik van de macht van het getal en kunnen ze snel reageren op een breed spectrum aan aanvallen. Dit type digitale ecosystemen verstevigt de checks and balances, wat de kans op falen reduceert en gevolgen van een lek verzacht.

Fake news or real views Learn More

In zo een toekomstscenario zou een Hollywoodfilm kunnen gaan over computernetwerken die elkaar bevechten terwijl de mens langs de zijlijn staat. Het bredere thema zou het idee van ‘singulariteit’ zijn, een hypothetisch kantelpunt wanneer het kunstmatige het menselijke voorbijstreeft. Maar gelukkig imiteert het leven wat dat betreft de kunst nog bij lange na niet .

Vertaling Melle Trap