Skip to main content

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated Cookie policy, Privacy policy and Terms & Conditions

boskin67_sarayut Thaneerat Getty Images_businessmangraphgrowth sarayut thaneerat/Getty Images

Economische groei is het antwoord

STANFORD – December is altijd de maand dat we terugkijken op het voorbije jaar en vooruitkijken naar het komende jaar. In 2019 zijn we getuige geweest van groeiend politiek extremisme (zowel op links als rechts), groeiende polarisatie, grotere instabiliteit van regeringen, en groeiende spanningen tussen centrale en regionale overheden. Al deze trends zullen in 2020 doorzetten. Bijna overal waar je maar kijkt bestaat er groeiende kloof tussen wat mensen van regeringen vragen en wat regeringen kunnen bieden. De redenen lopen uiteen, maar er is een significante onderliggende oorzaak die veel van deze grieven verklaart: trage economische groei.

Alhoewel groeiende ongelijkheid – een probleem dat volgens de data realiteit is alhoewel overschat – tot middelpunt van het politieke debat is geworden is het kernprobleem dat de levenstandaard van zij die achterblijven niet snel genoeg stijgt. In de Verenigde Staten omvat het beleid dat wordt voorgesteld om dit probleem aan te pakken veel hogere marginale inkomstenbelastingtarieven, een hoge vermogensbelasting, en enorme nieuwe programma's voor uitkeringen en subsidies, die grotere tekorten impliceren en een veel grotere overheidscontrole over de economie. Helaas belooft deze beleidsmix de levenstandaard te verlagen in plaats van te verhogen. Om de economische taart groter te maken is mensen en bedrijven toestaan om vrij in de markt te opereren een veel betere optie dan te vertrouwen op overheidsplanners of bureaucraten. De rol van de overheid zou beperkt moeten worden tot het stellen en handhaven van eerlijke spelregels.

In de VS is het per capita inkomen na belasting 50% hoger dan dat van de Scandinavische sociale democratieën die hun verzorgingsstaten financieren uit hoge degressieve verbruiksbelastingen voor de middenklasse. Niet van zins deze realiteit te accepteren beweren commentatoren op links dat de ongelijkheid zelf de oorzaak van een trage groei is. Aantekenend dat rijken neigen een groter gedeelte van hun inkomen op te sparen betogen ze dat een meer neerwaartse herverdeling de consumptie zou aandrijven en daarmee de groei.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

Get unlimited access to PS premium content, including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, On Point, the Big Picture, the PS Archive, and our annual year-ahead magazine.

https://prosyn.org/f2psopTnl;

Edit Newsletter Preferences