58

Europa’s wraakzuchtige Griekse privatiseringsplan

ATHENE – Op 12 juli dicteerde de top van Europese leiders haar capitulatievoorwaarden aan de Griekse premier Alexis Tspiras, die deze doodsbang voor de alternatieven stuk voor stuk accepteerde. Een van deze voorwaarden betrof de afstoting van alle nog overgebleven Griekse publieke goederen.

De Europese leiders eisten dat de Griekse publieke goederen worden ondergebracht in een fonds als de Treuhand; een vehikel voor faillissementsverkoop gelijk hetgeen dat na de val van de Berlijnse Muur werd gebruikt om alle publieke goederen van de verdwijnende Oost-Duitse staat snel te privatiseren, tegen grote financiële verliezen en met verwoestende effecten op de werkgelegenheid.

Deze Griekse Treuhand zou gevestigd worden in – houd je vast – Luxemburg, en zou worden bestuurd door een bezetting onder toezicht van de Duitse minister van Financiën, Wolfgang Schäuble, de bedenker van het plan. Het zou de boedelverkoop binnen drie jaar moeten afronden. Maar waar het werk van de originele Treuhand werd vergezeld van enorme West-Duitse investeringen in infrastructuur en massieve sociale bijstand voor de Oost-Duitse bevolking, zouden de Grieken geen vergelijkbaar voordeel van welke soort dan ook ontvangen.

Euclides Tsakalotos, die mij twee weken geleden is opgevolgd als Grieks minister van Financiën, heeft zijn best gedaan om de schadelijkste aspecten van het Griekse Treuhand-plan te verzachten. Hij kreeg het voor elkaar dat het fonds in Athene gevestigd wordt en sleepte er bij de Griekse crediteuren (de zogeheten trojka van de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank, en het Internationaal Monetair Fonds) de belangrijke concessie uit dat de verkoop tot dertig jaar mag duren, in plaats van een luttele drie. Dit is cruciaal omdat het de Griekse staat zal toestaan om ondergewaardeerde bezittingen vast te houden totdat de huidige door de recessie veroorzaakte bodemprijzen opkrabbelen.