18

Griekenland moet de eurozone verlaten

NEW YORK – De Griekse tragedie rond de euro is aan haar laatste acte begonnen: het is duidelijk dat het zeer waarschijnlijk is dat Griekenland dit jaar of volgend jaar bankroet zal gaan en de eurozone zal moeten verlaten.

Een uitstel van het Griekse vertrek uit de euro na de verkiezingen in juni, als er misschien een nieuwe regering komt die een variant zal uitvoeren van hetzelfde failliete beleid (van bezuinigingen en structurele hervormingen), zal de groei en de concurrentiekracht niet herstellen. Griekenland zit vast in een vicieuze cirkel van insolvabiliteit, verdwenen concurrentiekracht, externe tekorten en een steeds dieper wordende depressie. De enige manier om dit tegen te gaan is een begin te maken met een ordelijk bankroet en vertrek, gecoördineerd en gefinancierd door de Europese Centrale Bank (ECB), de Europese Unie en het Internationale Monetaire Fonds (de 'Troika'), waardoor de schade voor Griekenland en de rest van de eurozone tot een minimum wordt beperkt.

Het onder auspiciën van de Troika tot stand gekomen recente steunpakket voor Griekenland heeft het land veel minder geholpen zijn schuldenlast terug te dringen dan nodig was. Maar zelfs met een veel grotere sanering van de staatsschuld zou Griekenland niet opnieuw kunnen gaan groeien als de concurrentiekracht niet snel op peil zou worden gebracht. En zonder terugkeer van de groei zal de schuldenlast ondragelijk blijven. Maar voor alle manieren waarop de concurrentiekracht kan worden hersteld is een reële devaluatie van de munt nodig.

De eerste optie, een scherpe daling van de waarde van de euro, is onwaarschijnlijk, omdat de Duitse economie sterk is en de ECB het monetair beleid niet agressief wil versoepelen. Een snelle terugdringing van de arbeidskosten per eenheid, via structurele hervormingen die de productiviteit harder laten groeien dan de lonen, is al even onwaarschijnlijk. Het heeft Duitsland tien jaar gekost om zijn concurrentiekracht op deze wijze te herstellen; Griekenland kan niet tien jaar lang in een depressie blijven steken. Op dezelfde manier zou een snelle deflatie van lonen en prijzen, die bekend staat als een 'interne devaluatie,' leiden tot vijf jaren van een steeds dieper wordende depressie.